Rustperiode in zicht voor Erik Meijs

Jij het nieuws, wij een tikkie!

Ik moet zeggen dat ik zelf erg tevreden ben met mijn spel van de afgelopen maand. Het is een stuk stabieler geworden en het lukt me nu steeds vaker om van top 70 spelers te winnen, waarbij ik merk dat het spel wat ik speel vorm begint te krijgen en stabieler wordt. Ter afsluiting van het jaar even nog een terugblik op de afgelopen twee toernooien.

Te beginnen met de Irish Open. Een toernooi waar ik altijd goed speel en wat ik nog steeds een van de leukste toernooien vind. Naast een lekker hotel is ook de hal geweldig. Het lijkt wel een oude boerderij, alles heel dicht op elkaar en met een laag dak. In de 1ste ronde moest ik meteen spelen tegen de nummer 8 van de plaatsingslijst Lucas Corvee uit Frankrijk. Een speler waarvan ik al twee keer in 2 sets van had verloren en dus een speler die voor mij erg lastig is. Tijdens dit toernooi was dit echter anders. Vanaf punt 1 zat ik perfect in de wedstrijd en mijn niveau lag erg hoog. Ik kwam geen moment in gevaar en eigenlijk overspeelde ik mijn tegenstander en won beide sets met 21-12, een top gevoel dus!

Paar uurtjes later tegen mijn landgenoot Mark Caljouw. Deze wedstrijden zijn altijd lastig, omdat ik ook regelmatig met Mark train. En dit was een goede wedstrijd, waarbij ik mentaal rustig bleef. In set 1 liet ik mijn grote voorsprong nog iets uit mijn handen glippen, maar toch won ik met 21-16. In set 2 was het tot de 11 een echte wedstrijd. Harde lange rally's waarbij we beide tot het gaatje moesten gaan. Toch had ik een voorsprong van 11-7 en toen kon ik een gat slaan en was de wedstrijd eigenlijk gespeeld 21-8. Een goede overwinning dus weer, maar ik wilde meer.

In de kwart wachtte namelijk de nummer 1 van de plaatsingslijst Brice Leverdez uit Frankrijk. Een topspeler uit Europa dus een goede meetlat voor mij. Ik begon weer goed, maar na de 11 werd ik te onrustig en was het zelfvertrouwen even weg. Deze set was gewoon niet goed en ik verloor hem ook met 10-21. In set 2 werd het echter een mooie wedstrijd, waarbij met vlieg en valwerk ik er alles aan deed om deze set naar me toe te trekken. Ik zat er dichtbij, maar helaas werd het toch 17-21 voor mijn tegenstander. Toch een goed toernooi weer gespeeld en vervolgens snel naar huis, want een paar dagen later zou ik alweer beginnen aan het laatste toernooi van dit jaar de Italian international in Milaan.

Ook hier weer een pittige eerste ronde, namelijk tegen de nummer 1 van Polen en nummer 8 geplaatste Adrian Dzolko. Tijdens de Bitburger Open had ik al eens van hem gewonnen in 3 sets, maar ervoor ook in 2 sets verloren, kortom een zware pot.

Set 1 was een set van de zenuwen in bedwang houden. We gaven elkaar geen ruimte en het tempo lag erg hoog! Toch bleef ik aan het einde net iets koeler en won met 21-18. In set 2 begon ik echter niet goed en ik stond ik een paar keer echt helemaal niet goed klaar. Gelukkig pepte ik mezelf op en de machine kwam weer op gang en na een hele mooie punten reeks was het gat daar en won ik met 21-13. Een super gevoel dus weer, om nu weer een geplaatste speler te verslaan. Dan de tweede ronde tegen Kieran Merrilees uit Schotland. Ook dit is weer een speler die mij niet helemaal ligt. Al 2 keer van hem verloren in 3 spannende sets, aangezien we beide snel spelen, veel schijn hebben en erg explosief kunnen zijn.

Lees de rest van dit artikel op de website van Erik Meijs.