Het was een surrealistische bijeenkomst waarin een belangrijk en veelbesproken onderwerp - het plotselinge vertrek van twee leden uit het Bondsbestuur - niet ter sprake kwam. Het bestuur vond dat kennelijk niet nodig, want het moest een mooie dag worden waarop de sport gevierd moest worden. Geduid werd op de eredivisiefinale tussen VELO en DKC, vanaf 13.00 uur, drie uur na de start van de Bondsvergadering.
Als je geen serieuze bijeenkomst wilt beleggen, waarom verzet je 'm dan niet? Dien je als Bondsbestuur dan geen verantwoording af te leggen over de gang van zaken? Het bestuur, in ieder geval de voorzitter, vindt van niet. Ik ben een andere mening toegedaan.
Elk bestuur moet zijn eigen positie kiezen, dat begrijp ik. In dit geval durf ik rustig te stellen dat er een grote - communicatieve - fout is gemaakt. Als er iets aan de hand is, moet je het initiatief bij jezelf houden. Een korte uitleg over het vertrek van de bestuursleden met daarbij de opmerking dat er gezocht wordt naar opvolgers had wellicht al volstaan. En als er discussie komt, dan komt die er. Zo hoort het te gaan in een democratische organisatie. Als je er het zwijgen toe doet, dan geef je voedsel aan speculaties.
Competitie
Voorts werd op de Bondsvergadering het competitieplan vooruitgeschoven. In de praktijk betekent dat vaak 'afgeschoten' maar ik heb te weinig kennis over deze materie om die vaststelling te kunnen maken.
Topsport
De topsportbegroting werd zonder commentaar geaccepteerd.
Afgevaardigden
Interessant was nog wel de enige echte discussie. Die ging over het aantal termijnen dat afgevaardigden actief mogen zijn. Dat zouden er in het voorgelegde voorstel drie moeten zijn, dus drie termijnen van elk drie jaar. En daarna mag je nooit meer afgevaardigde worden. Absurd. Het is gelukkig niet aangenomen. Een slecht voorstel.
Ik vond het trouwens nogal teleurstellend dat er slechts 14 afgevaardigden waren. Daardoor was er maar net een 'quorum'; als er niet voldoende leden aanwezig zijn kun je geen besluiten nemen.
