Inmiddels is de podcastserie toe aan een tweede aflevering, met daarin de Dutch International (waar waren de Nederlandse toppers?), AirBadminton (is dit de Heilige Graal van Badminton Nederland waar niemand op zit te wachten?) en transfergeruchten (hoeveel heb je als club aan een zak sponsorgeld op de lange termijn?).
Diepgeworteld in de Nederlandse badmintonwereld
De stemmen in deze badmintonpodcast staan als badmintonouder, actieve eredivisiespelers en/of oud-international tot hun middel in de modder van de Nederlandse badmintonwereld. Ze zijn niet zomaar de gemiddelde recreant die het over de NBB heeft als Badminton Nederland bedoeld wordt en met 7 kilo bespanning speelt in een Prince racket uit 1998...
Toch waren ze - zo bleek in podcast nr 1 - niet of amper op de hoogte van (de functie van) de Woosh app die Badminton Nederland al jaren loopt te pushen als een Culemborgse XTC-pillenverkoper. Ergens wel wonderbaarlijk.
Anderzijds raakt dat ook goed aan hun kritiek die iedere keer terugkeert als het gaat om de vermarkting van het product badminton door het bondsbureau in Nieuwegein. Dat kan en moet beter. Als zelfs de allergrootste insiders al niet goed bereikt worden, hoe moet het dan met die honderdduizenden recreatieve pluimballers in den lande die misschien Badminton Nederland niet eens kennen?
Oude wijn in nieuwe zakken?
De onderwerpen die Michiel, Russell en gespreksdirigent Michael aansnijden zijn niet nieuw, maar veelal van alle tijden. De drie heren zorgen door hun inhoudelijke kennis, zelfreflectie en prettige onderlinge interactie gelukkig voor een podcast - in de Nederlandse badmintonwereld toch een noviteit - waarvan je uitkijkt naar de volgende aflevering.
Ze bewijzen gedrieën dat een podcast (net als goed commentaar tijdens een NK livestream...) niet louter afhangt van goede technische faciliteiten, maar vooral valt of breekt op de inhoud.
