Nederland doet immers niet mee aan dit toernooi, aangezien het team is blijven steken in de voorronde.
De weg naar de perskamer
We hebben geantwoord dat we geïnteresseerd zijn in de landen die we niet zo vaak zien op de absolute toptoernooien in Europa, zoals Australië, Algerije en Turkije. Gelukkig was ons antwoord voldoende voor een perskaart. Wij zijn niet de enigen die geïnteresseerd zijn in dit toernooi; de perskamer is veel groter en voller dan tijdens de voorgaande toernooien waar ik was. Dat zorgt wel voor een financiële aanpassing in de perskamer: het water is net zo vers en fris, maar de broodjes zijn niet van de kwaliteit die ik van de Denmark Open gewend ben. Maar ik kom uiteraard niet voor de broodjes.
Vroege start op de zondagochtend
De eerste dagen spelen we in drie rondes. De eerste ronde begint om 08.30 uur, de tweede om 12.00 uur en de laatste staat gepland voor 18.30 uur. De eerste zondag is mijn eerste dag op het toernooi. Om 08.30 uur stond de wedstrijd tussen de heren van Frankrijk en Algerije op het programma. Dus op zondagochtend was het niet uitslapen, maar al vroeg naar de hal.
Festivalsfeer in Horsens
Voordat men de hal in kan, moet men eerst door twee grote tenten waar diverse verkopers hun badmintonartikelen aanbieden. Er is ook een buitenterrein waar men eten en drinken kan kopen, een soort festivalterrein. De eerste dagen hebben we geluk, want de zon schijnt volop in Denemarken. Mensen zitten lekker buiten in de zon aan de koffie en de hamburgers.
Een handbalarena als badmintondecor
De hal is fantastisch aangekleed; het ziet er heel goed uit. Maar als je de verhalen over dit toernooi in Azië mag geloven, zitten daar soms meer dan 10.000 mensen op de tribune. Die passen hier bij lange na niet binnen. De hal lijkt zelfs kleiner dan bij de Denmark Open. Het is de thuisbasis van de handbalclub uit Horsens, die al jaren op het hoogste niveau in de Deense eredivisie speelt. Daar lijkt de hal ook een beetje op ingericht. In het midden van de hal staan stoeltjes die kunnen draaien, terwijl de rest van de hal vaste stoeltjes heeft. Dat meedraaien lijkt me handig bij handbal, wanneer het spel zich steeds van de ene naar de andere kant van het veld verplaatst.
Zingende bankzitters
De sfeer bij dit toernooi is heel anders dan bij ieder ander toernooi. Vandaag speelde Thailand tegen Indonesië op baan 1. Achter de baan zitten teamgenoten en landgenoten die de spelers aanmoedigen. Waarschijnlijk vermoedde men dat deze eerste partij de sleutelpartij van de ontmoeting zou kunnen zijn en dat de speler alle steun kon gebruiken. Zo kon het gebeuren dat er op zondagochtend om 09.00 uur zingende steun vanaf de spelersbank kwam. Heel apart om mee te maken.
De Algerijnse ontdekkingstocht
Maar ik kwam voor de mannen van Algerije. Uiteraard verloren ze dik van Frankrijk. De Fransen hadden de luxe om het maximale aantal heren op te stellen; voor alle onderdelen werden verschillende spelers ingezet. De gebroeders Popov hoefden alleen een single te spelen. De herendubbels en de derde single werden door jonge Franse spelers gespeeld (er worden vijf wedstrijden per treffen gespeeld: drie singles en twee dubbels).
De Algerijnen hadden vandaag maar vier spelers in actie. De eerste en tweede singlespelers speelden ook de eerste herendubbel, en de derde singlespeler kreeg in de dubbel versterking van de laatste Algerijn. Voor hen was het een geweldig avontuur en een ontdekkingstocht. Ze werden geconfronteerd met de punten waarop ze nog tekortkomen, maar ze werden gestimuleerd door deze geweldige ervaring. Je merkt dat ze wedstrijdervaring missen; het inschatten van wat de tegenstander kan en gaat doen is nog niet goed genoeg. Ook technisch lijken ze iets tekort te komen voor dit niveau, al lijkt het fysiek wel in orde.
Talent versus training
Op onze club hadden we laatst een discussie. Mijn standpunt is dat talent geboren wordt, maar dat je goede spelers kunt maken. De Algerijnse spelers vallen voor mij in die laatste categorie: ze zijn goed, maar geen 'geboren' badmintonners. Het maken van goede spelers vraagt om een plan, tijd en middelen. Ik hoop dat ze bij ons op de club en bij Badminton Nederland die zaken gaan vinden.
Uitloop en zonneschijn
De wedstrijd op baan 1 loopt gigantisch uit. Op baan 3 zijn ze inmiddels aan de negende partij van de dag bezig, terwijl op baan 1 de vierde wedstrijd nog bezig is. De volgende ronde op baan 1 stond gepland om 12.00 uur, maar het is inmiddels 14.00 uur en de vijfde wedstrijd moet nog beginnen.
Voor vandaag houd ik het voor gezien. Zoals gezegd schijnt de zon volop, wat niet vaak gebeurt als ik in Denemarken ben, en ik besluit daarvan te gaan genieten. Morgen begint er weer een nieuwe ronde om 08.30 uur met de mannen van Australië. Over die wedstrijd leest u hier dan misschien meer.
