Woensdag was voor mij de start in het hoofdtoernooi. In de eerste ronde moest ik om 11.20 uur spelen tegen een Duitser, Alexander Roovers. Roovers speelt in de Bundesliga als 2de heer bij het team van onder andere Judith en Jorrit, kortom een gevaarlijke tegenstander.
Ik had me goed voorbereid op dit toernooi, dus ik was er klaar voor. In de 1ste set kon ik meteen goed in mijn spel komen waar ik de afgelopen weken hard aan had gewerkt en ik won deze dan ook vrij gemakkelijk met 21-7. Het tempo lag te hoog voor Alexander dus hij wist dat hij anders moest gaan spelen en dat gebeurde ook. Hij begon meer het spelletje alles of niets te spelen en bij mij ging het tempo iets omlaag. Ik bleef ook de tweede set een kleine voorsprong houden, maar moest wel hard werken in deze set voor elk punt. Uiteindelijk kon ik de set en daarmee de wedstrijd winnen met 21-17. Ik was blij met het behaalde niveau en kon gaan kijken wie mijn volgende tegenstander zou worden, dit werd een Fransman.
Door het tijdsschema had ik ruim 10 uur de tijd voordat ik pas weer de baan op kon. Uiteindelijk om kwart over 10 in de avond mocht ik gaan beginnen aan mijn wedstrijd. Ik begon iets te langzaam en hierdoor kwam ik met 11-9 achter. Hierna hervond ik echter het spel van de eerste wedstrijd en had de Fransman weinig kans meer. Ik won uiteindelijk in 2 sets met 21-11 en 21-9. De achtste finale was dus een feit.
Hierin zou ik moeten spelen tegen de als 15de geplaatste Christian Lind Thomsen uit Denemarken. Tijdens het trainingskamp in augustus in Oro had ik wel eens tegen hem gespeeld en ik wist dus wat ik kon verwachten, een speler die super veel terug brengt, maar ook af en toe opeens verrassend uit de hoek kan komen met snelle aanvallende ballen vanuit de service situatie.
Lees de rest van het verhaal op de website van Erik Meijs.
