Geen Nederlandse finalisten op Turkish Junior

Maak kennis met Inger Pothuizen!

Alida Chen en Cheryl Seinen werden na een geweldige kwartfinalepartij uitgeschakeld in de halve finale van het vrouwendubbel en ook de mix van Seinen met Jille strandde in de halve eindstrijd. Een verslag van Chris Vlaar.

De dag van de kwart- en halve finales met veel Russen en Turken, aangevuld met Bulgaren en onze Nederlandse troeven.

In het gemengddubbel moesten Cheryl en Ruben het opnemen tegen de als eerste geplaatsten Russen Alexandre Zinchenko en Olga Morozova. Met een goed strijdplan tegen het harde spel van de Russen begonnen Ruben en Cheryl heel verrassend. De Russische krachtpatsers kregen geen vat op het gevarieerde spel met veel tempowisselingen. De eerste game was voor Cheryl en Ruben met 21-16.

De tweede game werd een deceptie voor de Nederlanders. Een veelvoud van eenvoudige foutjes kostte de game. Na zelfs een achterstand van 9-18 en 15-20 werd de game uiteindelijk met 16-21 verloren. Aan het eind van de game waren er minder tot geen fouten en werd het bijna een verrassing. De derde game ging gelijk op tot en met de wissel. Daarna wederom teveel eigen foutjes, waardoor de geroutineerde Russen de game en wedstrijd wonnen. Het moet gezegd worden dat Cheryl en Ruben een puike wedstrijd hebben gespeeld, zeker niet de mindere partij waren maar de Russen door het oog van een Sibirische naald hebben laten ontsnappen. Helaas geen finale!

Alida en Cheryl mochten toen in een heksenketel aantreden tegen de als tweede geplaatste Turkse favorieten Busenur Korkmaz en Ozge Toyran. Deze Turkse speelsters hadden al indruk gemaakt in de vorige partijen dus de Dutchies konden aan de bak.

In de eerste game ging de wedstrijd gelijk op. Alida en Cheryl deden volwaardig mee maar verloren de game 16-21. De tweede game werd een ware thriller. Het Turkse publiek was zeer aanwezig. Ook de Turkse coach deed weer volwaardig mee en eigenlijk gedroeg deze man zich werkelijk belachelijk. Vloeken, schelden, tieren, schreeuwen, springen en Turkse lijnrechters beïnvloeden, zie ik niet als een collega-coach. De ook Turkse umpire deed hier dan weer niks aan, dus Alida en Cheryl, trek je er niets van aan en speel de wedstrijd van je leven.

Het leek wel of Turkse meiden zich ongemakkelijk voelden. Maar helaas voor onze meiden, gingen de Turken wel steeds fanatieker spelen. Op een belangrijke stand van 15-18 keurt ineens de Turkse servicescheidsrechter de service van Alida af. Misschien gelijk of niet, hij was niet anders als de andere services, echter zelfs de hoofdscheidsrechter van het toernooi greep naar zijn hoofd wegens onbegrip en ook nog op deze stand. De Turkse meiden serveren werkelijk vanaf de schouder, maar dat zag hij niet verklaarde hij na de wedstrijd.

Kortom onbegrip, consternatie en boosheid. Nu gaat het spelen van dit soort buitenlandse juniorentoernooien ook wegens het omgaan van dit soort (mentale)zaken. Een kwade Cheryl en zelfs een boze Alida gingen vervolgens als een Turkse furie spelen en kwamen terug tot 19-19. Goed om te zien dat ze de tegenslag goed oppakten. De Turkse coach werd ondertussen hees van zijn geschreeuw. Helaas waren er aan het eind van de game net twee ongelukkige situaties voor het Oranje-duo en ging de winst naar de Turkse meiden. Heel goed gespeeld, maar toch een nare smaak.

Met weer een rugzakje gevuld met extra internationale ervaring, op naar de Yonex Dutch Junior over anderhalve week in Haarlem.