Na ruim 10 uur vliegen moesten we daar een kleine 4 uur wachten voor onze doorverbinding naar Wuhan. Wachten op een luchthaven hebben we de afgelopen weken genoeg gedaan dus deze keer kon er ook nog wel bij. Eenmaal in het vliegtuig ging de tijd snel, het is niet zo'n lange vlucht. Toen we onze bagage opgehaald hadden en we naar buiten liepen werden we meteen ontvangen door twee vrijwilligers van Jie, die een supergroot roze bord met onze namen bij zich hadden. Zij brachten ons naar het hotel. We kwamen toen ook voor het eerst buiten en dat was heet, heel erg heet. Het is hier 38 graden, echt een muur van hitte die op je af komt.
Eenmaal in het hotel kwamen we al gauw de andere Nederlandse gasten van Jie tegen die zij had uitgenodigd. Naast Erik Meijs, Koen Ridder en Ruud Bosch zijn hier uit Nederland ook Clemens Wortel, de voorzitter van Badminton Nederland en bestuurslid Marloes van Heteren. Verder zijn er ook nog 3 Bulgaarse speelsters en uit Spanje is Pablo Abian overgekomen.
Met deze groep genoten we zaterdagavond van ons eerste Chinese diner en dat was heerlijk. Het voelde goed om weer terug te zijn in Wuhan waar ik 4 jaar geleden aanwezig mocht zijn bij het huwelijk van Eric en Jie en waar ik toen ook al zo'n goede tijd doorbracht.
Lees de rest van dit artikel op de website van Jorrit de Ruiter.
