Wat de Afgevaardigden en ons bestuur daarbij deelden was het besef dat stil zitten geen optie meer is. Natuurlijk waren er stevige discussies, waren er tal van verschillende opvattingen, maar wat wij als bestuur als heel plezierig hebben ervaren is dat het accent bij dit alles lag op datgene wat ons gezamenlijk bindt en niet waarover wij principieel van mening verschillen.
Nu wij van de Bondsvergadering een go hebben gekregen en, wat niet onvermeld mag blijven, een hele plezierige donatie van Ron Daniëls, is het zaak om daadwerkelijk de auto in te stappen en aan de slag te gaan. De komende periode zal in het teken staan van gesprekken met de regio's, met tal van verenigingen, met materiedeskundigen op het gebied van marketing en communicatie en met NOC*NSF waar wij een belangrijke subsidieaanvraag hebben ingediend voor het veranderingstraject. Kortom, samen verenigen, één organisatie, één doel, één streven!
Tot slot, tijdens de Nieuwjaarsontmoeting op 12 januari a.s. doen wij een aftrap voor het belangrijke badmintonjaar 2015. Noteert u deze datum alvast in uw agenda en ik zou u dan graag als gast willen ontvangen.
Namens de collega's van het Bondsbestuur,
Clemens Wortel
Bondsvoorzitter
Reacties 1
Ik vertrok met een zwaar gevoel naar de vergadering die zaterdag, er was tot een paar uur voor de vergadering onenigheid over met name de betaling van het plan. Nog nooit waren er zoveel dingen gezegd en geschreven over een plan dat op de bondsvergadering zou worden besproken. Ook ik had mijn twijfels en was niet zeker of ik wel ja zou gaan zeggen als alles bij het van te vore aangekondigde plan zou blijven. Het bestuur heeft zeer goed ingespeeld op de gevoelens bij de afgevaardigde en kwam terug met de juiste signalen daarvoor kan ik alleen maar zeggen dat het bevestigd dat ze met beide benen in de badminton grond staan en een goed gevoel hebben wat er leeft in het land. Ook de mensen achter het nieuwe plan verdienen een schouder klop het is veel werk geweest dat met passie is uitgevoerd, en ook al ben ik het met lang niet alles eens en zie ik weinig terug van de toekomst die ik voor ogen heb dan nog heb ik de hoop dat we dichter bij elkaar zullen komen in de uitvoering.
Met dit bestuur en deze werkgroep kan je in ieder geval praten iets wat vroeger niet mogelijk was, je kijkt wantrouwig naar elkaar en er is er een die moet beginnen met toe te geven voor dat de ander dat ook gaat doen. Ik zie dat deze vergadering juist dat heeft bewerkstelligd iedereen was zich er wel van bewust dat het niet NOG eens uitgesteld kon worden, en de passie van het bestuur om maandag te gaan beginnen vonkte van onze voorzitter af, dat raakt ieder badminton hart en het werd gaande de vergadering meer en meer onmogelijk NEE te zeggen.
Er zijn mensen die de focus hebben op de afgevaardigde die er niet waren, maar ik kijk naar die personen die er wel waren en ik was niet de enige die er vele vele KM voor over hadden om er ook te zijn dat is veel belangrijker dan de mensen die niet komen.
Ik hoop dat er meer badminton leden zijn van onze bond die vrijwillig een bijdrage willen leveren voor de uitvoering van het nieuwe beleid dat onze sport weer nieuw leven moet inblazen. Als we allemaal nu eens een kerst kaart sturen naar het bondsbureau met daarin een bijdrage van 5, 10 of 20 euro dan komt onze mooie sport tot een enorme bloeiperiode en voelt het bestuur en de werk groep de steun ook van uit het land. Het kost hen honderden uren het kost ons een paar minuten om op deze manier onze steun te laten zien.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.