Remco Hol reageert op vragen over A Clear Future

Jij het nieuws, wij een tikkie!

Over de financiële zijde gaan wij niet, dit is aan de jaarvergadering zelf. Maar verandering kost wel geld. Nog meer bezuinigen leidt alleen maar tot een verdere distantiëring van de verenigingen ten opzichte van de bond. Over de hoogte en invulling kun je natuurlijk altijd discussiëren. En dat is maar goed ook. Maar daar hebben wij ons niet over gebogen.

Ook topsport zelf hebben wij juist beperkt behandeld. Wel is onze mening dat over topbadminton alleen mensen moeten beslissen die daar nauw bij betrokken zijn dan wel veel kennis hiervan hebben. Wij stellen dan ook voor dit los te koppen en als apart kader in te richten.

Over de invulling van het plan kan ik wel iets kwijt. Als je specifiek ons plan leest, gaat het juist om alle verenigingen, van groot naar klein. Via de flagship verenigingen, en een ledengericht bondsbureau dienen ALLE verenigingen weer centraal te komen staan. Breedtesport is de basis waarop ook topsport draait. Via regelmatige clusterbijeenkomsten (ca 50 verenigingen per flagship, komen in meerdere sessies per jaar 10 verenigingen bij elkaar voor best practices, educatie ed.). Ook een actieve ondersteuning van verenigingen op alle gebieden (financieel, vrijwilligers, werving, etc) is een belngrijke rol van de flagships en de bond.

Op alle, ook de kleinere verenigingen, moet de focus komen te liggen. Niet vanuit kantoor, maar veel meer rechtsreeks in het veld, bij de verenigingen zelf. Uiteraard staat de badmintonsport, en dus de badmintonner, centraal. Er dient een vernieuwingsslag gemaakt te worden in het productenaanbod (denk aan andere competitievormen, leeftijds- en talentgerichte spelvormen bij de jeugd, etc.). Ook communicatie dient sterk verbeterd te worden. Zowel met alle stakeholders, de verenigingen en alle badmintonners.

Via 6 bewegingen geloven wij dat de aandacht weer daar komt te liggen waar die hoort, bij de badmintonners en de verenigingen zelf.

Wij hebben geen inhoudelijke bemoeienis over de financiering gehad. Daar wilden wij heel bewust niet aan. Wat vooral relevant is, is de value for money perceptie. Mensen zijn echt wel bereid om contributiegeld te betalen, mits er wat tegenover staat. De waardeperceptie moet anders, vooral beter. En daarbij is de bond aan zet, samen met de verenigingen, en dat omschrijven wij ook. Een dienstbare en zichtbare bond, die in samenhang met de verenigingen opereert.

En er wordt gesproken over bedragen (als ik het goed begrijp hier) in de orde van grootte van 1 gezellige avond aan een bar na badminton, als je het daar al mee redt :-). (...) de discussie over de wijze van financiering [is] goed, hoewel de bond wel duidelijk meer waarde wil en moet gaan bieden. Voor iedereen, van klein naar groot, van hobby tot de professionals.

Overigens, er is een onderzoek onder verenigingen en leden geweest, waarin duidelijk behoeften en wensen naar voren zijn gekomen. In de finale werkgroep van 4 zaten drie voorzitters van verenigingen (een eredivisie), die ook het nodige veldwerk hebben verricht onder collega-verenigingen. Daarnaast hebben we ons oor te luister gelegd bij andere bonden, die zaken (soms al jaren geleden) voortvarend hebben aangepakt (Hockey, Tennis, Volleybal, Tafeltennis, Gym&Turn). Dit alles is verwoord in ons idee over de noodzakelijke verandering. Dus het komt niet allemaal zomaar vanuit het niets in een plan.

Er is een duidelijke behoefte aan ondersteuning, en een meer zichtbare en lokaal actievere bond. Ook het productenpakket dient stevig naar gekeken te worden. Dank aan jeugdontwikkeling, het trainersgilde en de kosten van een opleiding, vrijwilligersbeleid, bestuurlijke ondersteuning verenigingen, hulp bij lokale promotie, etc etc. Direct zichtbare zaken voor verenigingen en badmintonners zelf.