Webcams in de bestuurskamer van Badminton Nederland

Maak kennis met Vihaan Shah!

Het gevolg: twee afgevaardigden verlaten hun post. In de tijd van Van Dooremalen was het zo dat er helemaal niets werd gezegd over dingen die gedaan werden (zoals budgetoverschrijdingen). De afgevaardigden kregen het pas lang daarna te weten en konden niets anders doen dan het geheel goedkeuren al dan niet met een opgeheven vinger.

Ook nu heb ik vaak hetzelfde gevoel. Dat de vergadering niets anders is dan het achteraf goedkeuren van hetgeen er is gedaan. Er is vaak wel een soort van inspraakproces vooraf, maar daar gebeurt vaak niets mee. Althans, zo lijkt het. Er is inmiddels een rijtje dingen gebeurd die weinig of geen discussie zouden moeten opleveren, maar het is uitgelopen op veel problemen in de besluitvorming:

• samenvoegen van de academies
• beleidsplan A Clear Future
• verandering van de Carlton Ere- en eerste divisie
• kwaliteit van de trainersopleiding
• opvolging van Robbie Kneefel

In al deze punten ziet iedereen het nut van verbetering/verandering en toch kost het enorm veel moeite het van de grond te krijgen. Als afgevaardigde vind ik dat ik niets meer of minder te horen krijg dan als gewone lezer van badmintonline.nl. Het enige voordeel is misschien dat ik altijd een antwoord krijg als ik de voorzitter een e-mail stuur of voor een gesprek vraag. Iets wat voor lang niet iedereen een mogelijkheid is.

Er is nu informeel overleg voor afgevaardigden. Iets waaraan sommige afgevaardigden uit principe niet meedoen, omdat er geen referaat / verslag van verschijnt en het voor personen zoals ik gewoon niet te doen is om even voor een avond 2.000 kilometer af te leggen en 400 euro neer te tellen.

Er zijn de afgelopen twee weken veel e-mails langs gekomen over een datum voor... Juist, 'democratische besluitvorming'. De mails gaan vooral over wie er wel en niet kan komen: het is TOTAAL onmogelijk iedereen rond de tafel te krijgen en dat terwijl er al bijna geen afgevaardigden zijn die naar de bondsvergaderingen komen. Dus laat staan naar een informeel overleg.

Je zou ook gewoon een internetvergadering kunnen houden. Dat bespaart heel veel tijd en geld en is laagdrempelig. Als ik zeg dat ik vind dat er niets gebeurt, dan krijg ik altijd te horen dat dit is omdat ik niet weet wat er allemaal achter de schermen gebeurt. Maar is dat nu juist niet het probleem? Ik krijg te horen dat de discussie niet op het internet moet worden gevoerd, maar waar dan wel als ander overleg niet werkt door gebrek aan belangstelling of mogelijkheden?

Maak gewoon alles bekend wat er wordt besproken. Zet desnoods webcams op tijdens vergaderingen of overleg. Mij maakt het niet uit dat iedereen kan horen en zien wat ik denk, zeg of doe.

Het laatste probleem dat zich aandient is de opvolging van Robbie Kneefel. Ook hier speelt het hele proces zich in achterkamers af en is er geen discussie over wat een goede oplossing zou kunnen zijn. Straks worden we weer voor het blok gezet tussen de keuze: ja of ja zeggen op de bondsvergadering. Er is geen plan B of sterker nog: daar wordt niet eens over gesproken.

Technisch overleg speelt zich af binnen eigen gelederen en kennis van buitenaf wordt niet gebruikt of gevraagd. Er is geen onafhankelijke groep die zich met visie bezighoudt en over visie en kennis bij de bond komt NIETS naar buiten.

Voor mij als afgevaardigde is de toekomst zeer onduidelijk als het gaat over technisch beleid. Ik ben dan nog iemand die er belangstelling voor heeft en informatie opzoekt het moet dus voor een gewoon Badminton Nederland-lid totaal onduidelijk zijn wat er gebeurt (of juist niet gebeurt).

Een paar jaar terug zeiden mensen tegen me dat ik geen veranderingen teweeg kon brengen als ik geen afgevaardigde was. Nu weet ik dat het niets uitmaakt of je dat wel of niet bent, want ook binnen in het systeem stel je niets voor.