Want laten we positief blijven, zo erg is het gelukkig niet met mijn blessure. Zoals de meeste van jullie weten heb ik in de finale van Schotland moeten opgeven vanwege een zweepslag (spierscheur in mijn kuit).
Dat was natuurlijk super balen, en het liefst was ik doorgegaan, maar ik kon niet meer op mijn been staan dus dat was helaas geen optie. Diezelfde dag ben ik nog terug naar Nederland gevlogen en de volgende dag kon ik bij de fysio terecht. Die bevestigde mijn vermoedde, een spierscheur. Ze hebben toen meteen een echo gemaakt en daaruit bleek dat hij ongeveer 2-3 cm was. Niks meer aan te doen en focus op vooruit, hoe kom ik hier het snelste weer vanaf.
De eerste week mocht ik niks doen. Ik moest elke dag proberen tot hoever het ging om normaal te lopen en afbouwen met mijn krukken. Na een week had ik mijn krukken niet meer nodig en kon ik zelf lopen, langzaam, maar ik kon lopen. Trap op ging inmiddels ook goed, alleen trap af was nog lastig omdat je dan natuurlijk helemaal door je been zakt en dat deed nog zeer.
Maandag 30 november moest ik weer terug komen bij de fysio om te kijken hoe het ging. Ze was best tevreden en vond dat ik wel kon beginnen met de crosstrainer en de fiets en uiteraard wat kracht voor mijn bovenlichaam want daar mankeerde immers niks aan. Ik mocht elke dag 5 min op de crosstrainer, 20 min fietsen, 5 min crosstrainer en dan een blokje krachttraining, waar ook een squat met alleen lichaamsgewicht in voor mocht komen. Dan moest ik donderdag weer terug komen om te kijken hoe dat zou gaan.
Lees de rest van dit artikel op de website van Iris Tabeling.
