Heerlijk was het om zowel mentaal als fysiek even bij te kunnen tanken van een druk jaar. Na onze vakantie hadden we twee weken om onszelf zo goed als mogelijk voor te bereiden op de Indonesië Open, ons laatste toernooi voor de Olympische Spelen beginnen. Dit toernooi moesten we zien als een mooi meetmoment om te kijken waar we staan (zo net na de vakantie) zonder grote verwachtingen te hebben. Het 'finetunen' zoals dat genoemd wordt komt later wel in ons trainingsblok van maar liefst 8 weken!
Het behalen van een halve finale op dit grote toernooi kwam dan ook als een complete verrassing. Zeker als je je bedenkt dat we door het oog van de naald gekropen zijn om deze te bereiken. Na een verloren set (21-10) en vier matchpunten tegen (20-16) in de tweede game wisten we deze set alsnog te winnen (24-22). In de derde game keken we ook tot 19-19 tegen een achterstand aan van 6 punten voordat we het gat net op tijd wisten te dichten. Met matchpunten aan beide kanten wisten Eefje en ik de wedstrijd op ons 3e matchpunt te beslissen in een kolkend Istora Senaya.
Badminton is volksport nummer 1 in Indonesië waardoor dit een van de mooiste plekken is voor ons om te spelen. Helaas bleken de nummers 1 van de wereld in de halve finale te sterk waardoor dit ons eindpunt was. Tot nu toe is het bereiken van de halve finale ons beste resultaat op een Premier Super Serie (de top 10 van de wereld moet verplicht meedoen, ziet het als de Roland Garros van het badminton ;-)). Een mooi perspectief voor de toekomst dus!
Na Indonesië zijn Eefje en ik doorgevlogen naar de Filipijnen waar we uitgenodigd waren voor een benefietwedstrijd. In een shoppingmall hebben we wat potjes moeten spelen voor de ogen van badmintonfans, belangstellenden en winkelend publiek. Bizar toch dat er badmintonbanen in een shoppingmall liggen? Dit maakt het geweldig voor ons badmintonners om naar Azië te gaan. Badminton leeft daar en de mogelijkheden zijn blijkbaar eindeloos.
Zoals ik eerder al vermeld had staat de aankomende tijd alleen maar in het teken van Rio. We hebben een trainingsblok van 8 (pittige) weken voor de boeg om zo in de shape van ons leven het olympisch badminton toernooi te kunnen beginnen.
