Robert Hoogland: het is de zwaarste tijd ooit voor badmintontoppers

Grappig artikel. Wederom een schoolvoorbeeld van een mening van iemand (overigens zonder aanziens des persoons) die geen notie heeft genomen van het plan van a clear future. Scholen en nieuwe jeugd stimulatie (Incl allerlei nieuwe badmintonvormen, competitie aanpassingen, etc met als vb idd hockey) is een van de kernpunten. Dus het plan en de ideeen liggen er. De uitvoering echter. Tja...

Hoi Rien, de X-factor is niet meetbaar en dat is misschien wel het beste van de X-factor en ook de reden waarom top trainers het mis hebben. De X-factor zijn de speciale dingen die spelers en/of hun ouders hebben, in Duitsland kwam ik 10 jaar geleden hier over in gesprek met Hoger Hasse dat gesprek ging over een zeer extreme moeder van een talent speler. Ze werd door ons als vervelend ervaren, maar toch plaatste we haar onder de noemer X-factor. Ook op ORO zie ik veel spelers komen die je kan indelen in de groep met een vorm van X-factor, ze hebben extreme dingen zijn bijvoorbeeld Wereld vreemd of kunnen niet stoppen met spelen, andere hebben een zeer goed inzicht en zien de baan als een logisch opgedeeld gebied. Vaak hoor je dan dat ze het spel goed lezen maar als dat zo was dan zouden ze kunnen verklaren waarom ze iets doen en dat kunnen ze dan weer niet "ik doe het gewoon" zeggen ze dan vaak. Als je een speler ziet met een X-factor dan weet je het ook gelijk want het valt op maar laat zich moeilijk beschrijven in het talent plaatje. Dat we talent verkeert scouten is een gegeven en daarmee stoppen we dus ook geld in de verkeerde spelers, aan de andere kant heb je de verkeerde spelers misschien wel nodig om de X-factor tot bloei te laten komen. Spelers met een X-factor kom niet of vrij laat bij de bond terecht omdat ze in dat klimaat niet goed voelen en veel dingen missen, dit heb ik in gesprekken met twee oude top spelers in Denemarken gehoord, zowel Jens Eriksen als Thomas Laybourn waren zulke spelers en zijn uitgegroeid tot Wereld toppers.
dat LeeYeaBok het attitude noemt verbaast me niets dat is hoe trainers uit Azië aankijken tegen spelers, het is iets waar we ver vandaan moeten blijven in Europa want ook een verkeerde attitude kan een X-factor zijn. Ik kan zo maar een paar gevallen noemen die attitude als X-factor hebben en dat de omgeving er helemaal verkeerd mee omgaat omdat ze de attitude willen onderdrukken of weg nemen terwijl dit nu juist de reden is dat de spelers zo goed zijn of talent hebben. Ik zeg hiermee niet dat je er niets aan moet doen want je moet het beheersbaar maken en gebruiken als wapen. Ik ben een artikel aan het x-factor schrijven waarin de X-factor uitgebreid word besproken maar het is een lastig onderwerp dus het duurt nog even.

Vraag me af wat dan die X-factor is en of dat dan ook meetbaar te maken is. Ben bang dat we dar nog lang niet zijn, er is nog niet een systeem van classificatie (plaatsen in hokjes) ontwikkeld dat op een schaal van 1 tot 100 de mate van later succes als topsporter kan voorspellen. Ook MBTI en Total coaching doet dit niet. Bij jeugd is de toevallige fysieke staat van de persoon van veel te grote invloed., waarmee de fysieke kwaliteit kracht en uithoudingsvermogen ook gelijk maar terzijde geschoven moet worden. Lenigheid, snelheid en coordinatie zijn wel van belang. Maar, zoals ook LeeYaeBok verkondigt, gaat het vooral om attitude, maar ja maak dat maar eens objectief meetbaar, de perceptie van de scout is hier waarschijnlijk doorslaggevend.

Het is inderdaad een goede discussie en met meer meningen komen er ook meer voorstellen tot verbetering. Christ gaf al aan dat mijn mening dat geld niet zo belangrijk is en zelf remmend kan werken op de ontwikkeling van talent, ook gedeeld word door de spelers die in het systeem zitten. Als je kijkt naar de ontwikkeling binnen onze sport dan worden bonden en clubs steeds minder belangrijk, ze zijn in het algemeen niet bepaalt goed in het talent ontwikkelen. Toen Michael Kjeldsen talent ontwikkelingsleider was bij de Deense bond hebben de beste trainers in Denemarken een lijst gemaakt van spelers waarvan zij dachten dat ze goed zouden worden, en wat bleek ze zaten er helemaal naast en dat terwijl we het hier hebben over de beste trainers van Denemarken en dus ook van Europa.

Toen ik landers trainer was in Duitsland had Holgar Hasse het al over de X-factor en dat dit waarschijnlijk het beste element was om talent mee te vinden, ook Kjeldsen zegt nu dat er waarschijnlijk veel talent verloren gaat omdat bonden niet goed zijn in het her(er)kennen van de X-factor. Bonden zijn oud bollig, saai en vaak achterhaald met nou niet bepaalt de beste trainers in dienst, en je laat deze mensen bepalen wat talent is? De X-factor zal je NOOIT beloond zien bij de bond, en dat geld zowel voor spelers als voor trainers, bij de bond word gewerkt met "common practice" en dat terwijl er helemaal niets "common" is aan talent. Trainers van de bond zeggen dat ik geen mening kan hebben over het al dan niet goed zijn van de training of de trainers omdat ik de trainingen niet zie, dat is ook niet nodig want ik zie de resultaten van die trainingen bij de spelers met een op een stapeling van basis fouten.
Dat het moeilijke tijden zijn voor de huidige talenten daarin ben ik het helemaal eens, maar dat is niet door het gebrek aan geld het is goor het gebrek aan vakkundige trainers en creatief denken bij de bond. De spelers hebben vooral last van een slecht functionerende bond en trainers opleiding. Nog nooit eerder waren ouders en spelers zo bereid om te investeren in hun sport als dat nu het geval is, maar waar moet je heen om de kennis en kunde te kopen voor je kinderen? Je kunt heel rijk zijn maar als er geen brood te koop is heb je nog steeds honger, kijk alleen naar deze weeks artikelen op Badmintonline met Pierre en Ronald en de reacties daarop. Als dat in de voetbal zou gebeuren dan staat de Wereld op zijn kop en worden bestuurders ter verantwoording geroepen, staan de kranten bol en de journalisten in de rij, maar in onze sport gaat alles gewoon verder en trek niemand zich er ook maar iets van aan.