Denmark Open 2026: Popovs, Antonsen en discussies over de regels

De graafwerkzaamheden voor de waterleiding waren klaar en de toiletten waren allemaal weer toegankelijk. Dat was maar goed ook, want de zaal was in de ochtend al goed bezet. Het toernooi is populair en tijdens de eerste dagen van het toernooi komt er steeds meer publiek.

Het aanwezige publiek gaf het Deense gemengd dubbel al een stevig applaus bij binnenkomst. Het was geen geweldige wedstrijd, maar het koppel kreeg toch een stevig applaus na afloop.

Een onherkenbare Toma Junior Popov

De volgende interessante wedstrijd was die van Toma Junior Popov. Ik had hem zien spelen tijdens de Thomas Cup in mei. Toen speelde hij met het Franse team. Hij speelde toen geweldig, maar vandaag stond er een heel andere Toma Junior.

Het lukte allemaal van geen kanten. Hij leek niet gefocust, niet geconcentreerd. Ik kan mij voorstellen dat ze na het WK de teugels hebben laten vieren en van dit toernooi geen prioriteit hebben gemaakt. Maar hetgeen dat hij uitstraalde wees daar niet op.

Ook de wisselwerking met de coaching achter de baan, zijn vader en een dame met een ijszak, leek niet van harte te gaan. Die dame heeft volgens mij alleen de ijszak vastgehouden en verder geen bijdrage gehad aan de coaching.

Toma Junior speelde soms een goede rally, maar maakte dan aan het einde weer een domme, rare unforced error. Hij verloor de wedstrijd vrij dik.

Na afloop liep zijn vader, de coach, hem voorbij zonder hem aan te kijken. Toma Senior liep direct door naar de wedstrijd van de Turkse Neslihan Arin.

Ook Neslihan Arin kende een moeilijke start

Neslihan speelde een dramatische eerste game. In mijn ogen ging er van alles fout: verkeerde slagenkeuzes, maar vooral verkeerde keuzes in voetenwerk en positie kiezen op de baan. Ze gaf haar tegenstandster heel veel ruimte om in terug te spelen.

De eerste game verloor ze met 21-6, maar op een wonderlijke manier won ze toch de tweede game en hield ze goed stand tot 14-14 in de derde game.

Vader Popov schoof aan bij de coaching en daarna maakte Neslihan zeven fouten op rij.

Christo Popov knokt zich naar de winst

Later op de dag zat vader Popov nog met de coach van Neslihan achter de baan bij Mia Blichfeldt en Christo Popov.

Ik vond Christo altijd de ambitieuzere van de Popov-broers. Hij moest het in zijn jeugd meer hebben van hard werken dan Toma Junior. Dat werken en die ambitie had hij vandaag ook nodig.

Het ging niet vanzelf in zijn eerste wedstrijd van dit toernooi. Maar met hard werken was de winst na meer dan een uur binnen.

Anders Antonsen zorgt voor discussie

De langste partij van de dag was voor Anders Antonsen. Dat was voor een groot deel van het publiek de wedstrijd van de dag. Sommige mensen gingen al staan en applaudisseren bij zijn binnenkomst.

Het wedstrijdverloop was helaas heel anders dan waarop deze mensen hoopten.

In het begin kreeg Anders nog veel aanmoedigingen van kinderen in het publiek. Donderdag worden er een aantal jeugdtoernooien gespeeld en veel kinderen waren vandaag al aangekomen en naar de hal gekomen om hun held te zien spelen.

Maar ze zagen dat hun held zich in de eerste game behoorlijk vervelend gedroeg. Veel klagen en zeuren, vooral over het wissen van de baan als er weer een zweetdruppel gevallen was.

In de tweede game begon het niet veel beter, totdat hij bij de scheidsrechter aan de stoel moest komen en een waarschuwing kreeg. Daarna waren de focus en de concentratie er wel.

In de derde game begon hij weer hetzelfde als in de eerste game. Ik kreeg het vermoeden dat hij een groot kantverschil ervoer en dat hij in de eerste game en aan het begin van de derde game dacht dat hij de verkeerde kant had en psychologische trucs nodig had om zich te redden aan de "slechte" kant van de baan.

In de tweede helft van de derde game, na de kantwissel, veranderde hij van tactiek en haalde hij de winst binnen.

En daarmee kreeg hij de eerste staande ovatie van het toernooi. In mijn ogen een onterechte ovatie, want zo geweldig was de wedstrijd niet.

Een opvallende discussie over de regels

Een opmerkelijk moment tijdens een herendubbel tussen een Chinees koppel en een Indiaas koppel.

Tijdens een netrally krijgt de Chinees een fout tegen en het punt gaat naar de tegenstander. De Chinees vraagt aan de scheidsrechter wat de fout was.

Volgens de scheidsrechter was hij met zijn racket over het net geweest.

"Maar," zei de Chinees, "ik raakte de shuttle niet."

Volgens de scheidsrechter hoef je de shuttle echter niet te raken om het als een fout aan te merken.

Lijkt mij een aardige discussie voor regelfanaten.

Misschien kunnen deze regelfanaten mij ook uitleggen wanneer een speler een gele kaart krijgt voor tijdsoverschrijding. Houdt het scoringssysteem bij wie te vaak te lang wacht met serveren en volgt dan automatisch de gele kaart? Of is het de interpretatie van de scheidsrechter?

Gisteren heb ik twee gele kaarten gezien voor tijdsoverschrijding, terwijl er volgens mij veel vaker na de 25 seconden wordt geserveerd.

Het lijkt een aardige regel, maar er wordt toch mee gemarchandeerd.

Vooruitkijken naar donderdag

Vandaag wordt een lange dag met veel badminton.

De vrouw achter de baan bij Chou Tien Chen komt al vroeg in actie. Die wil ik eigenlijk niet missen. Daarnaast zijn er een aantal jeugdtoernooien die ik wil bezoeken en in de middag zijn er weer een aantal interessante wedstrijden tijdens de Denmark Open.

Mijn belevenissen van de donderdag leest u mogelijk weer hier.