Ondanks dat de trainingen weer erg goed gingen, merkte ik wel dat mijn been nog niet helemaal hersteld was de dagen ervoor. Onder andere door de harde betonnen vloer, verkrampte en verzuurde mijn bovenbeen elke keer vrij snel. Conditioneel gezien kan ik het echter allemaal prima volhouden, alleen moet het lijf zelf ook even goed herstellen.
De partijen zijn ook steeds beter gaan lopen, zo had ik in de eerste paar dagen nog wat moeite om het tempo omhoog te gooien, nu lukte dat een stuk beter en merkte ik dat ik veel spelers gewoon compleet aan het wegslaan was.
Vooral leuk om te zien was dat ik weer voor het eerst sinds 1,5 jaar tegen Hi ging spelen. Voor de mensen die het niet weten: Hi is verreweg de beste speler van de groep en toen ik anderhalf jaar geleden voor het eerst in Vietnam was moest ik elke keer tegen hem spelen, maar won ik geen enkele set. Nu speelde we een set en had hij geen schijn van kans en heb ik hem op de baan helemaal gek gemaakt naar het schijnt, zo begreep ik ook van andere spelers. Erg leuk om te zien dat ik toch een groei heb doorgemaakt.
Lees de rest van Eriks verhaal op zijn website.
Reacties 1
We hebben veel meer training door kunnen voeren dan dat ik
op voorhand had durven hopen, zowel baan training als loop training. Disdag was met 6.5 uur de zwaarste dag en de woensdag hebben
we een stapje terug moeten doen en was met 2.5 uur training de rustigste dag.
Een belangrijk iets was om te zien hoe Erik staat tegen over
de spelers waar hij 1.5 jaar terug ook tegen speelde tijdens de eerste trip
naar Vietnam, Binnen het leger in Vietnam zijn er geen spelers meer waar hij
bang van hoeft te zijn. Het antwoord ligt vooral in zijn snelheid, zoals we al
hebben bericht de afgelopen weken komt het spel goed samen op dit moment,
voetenwerk is rustig, zit goed hoog op de shuttle, heeft tijd voor
schijnbewegingen en speelt zeer onderscheppend. De tegenstanders hebben geen
mogelijk heden het tempo bij te houden om zelf iets te ondernemen.
Ik ben op dit moment tevreden over het type spel dat hij
speelt, en de manier waarop hij beweegt
namelijk snel maar beheerst. Waar we nog wel het een en ander aan moeten
doen is de controle over de slagen onder
druk en in relatie tot de hoogte van het nemen zodat er minder fouten
komen, tegenstanders scoren namelijk niet zo veel punten maar krijgen ze omdat
Erik fouten maakt.
Met de loop training kijken te veel spelers (en ook Erik) of
ze het vol kunnen houden, terwijl ik veel meer aflees met betrekking tot de
conditie als ik kijk naar de kwaliteit van de uitvoer van de opdracht over hoe
te lopen. Het voordeel dat ik deze stage ook de loop training heb gedaan is dat
ik in deze training ook op zoek ben naar de elementen die ik op de baan wil
zien. Ik weet dat er niet veel conditie trainers zijn die op mijn manier loop
en conditie training zouden geven, en dat heeft weer alles temaken dat ik
badminton conditie wil hebben op de baan en niet gewoon uithouding vermogen. Keer
op keer merk ik weer dat badminton spelers van welk niveau dan ook mijn
conditie training niet vol kunnen houden, het probleem is dat ik het geven van
conditie training veel minder leuk vindt dan baan training en het daarom niet
zo vaak geef. In Vietnam was dat anders daar was ik verantwoordelijk voor ALLE
training van de spelers en dan is het wel weer leuk om te doen. Bij Erik is dat
ook zo, hij denkt zelf dat hij een goede conditie heeft en het is maar goed dat
hij mijn gedachte daar over niet kan lezen want dan zou hij waarschijnlijk
stoppen met badminton.
Erik: Je heb een goede stage gedaan hier je ben aardig op
weg en je ben bijna bij “the point of no return” J
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.