Leon Ham bij de Denmark Open: donderdag met Selena en Koen

Dave Khodabux en Jorrit de Ruiter speelden tegen de koreanen Yoo Yeon Seong en Shin Baek Choel.

Zoals bekend is van de Koreanen is dat ze een solide verdediging hebben. Dat was bij dit koppel ook niet anders. Ons Nederlandse duo speelde niet slecht maar kwam simpelweg tekort. Heel positief gezegd speelt De Ruiter op safe en is de constante factor tijdens de rally. Khodabux kan daarbij de shuttle af en toe scherp neerleggen, verrassende ballen slaan en mooie punten scoren.

Heel negatief gezegd speelt Jorrit de Ruiter nooit verrassend of creatief. Om punten te maken moet Dave Khodabux risico's nemen met zijn slagen, waardoor hij vaker fouten maakt dan punten scoort. Waar de Koreanen de shuttle zes of zeven keer terug verdedigen, slaan de Hollanders twee tot drie keer terug totdat de shuttle op de grond ligt.

Voor Nederlandse begrippen kan je de positieve analyse aanhouden. Op internationaal niveau is de negatieve kijk realistischer.

Om kwart voor negen spelen de nederlandse dames Yao Jie en Ilse Vaessen tegen Jin Ma en Jinhua Tang uit China.

Selena Piek was tevreden over haar wedstrijd met Tabeling gisteren tegen de Japanners. "Tot de 11 in de eerste set hadden we enorme moeite om in ons spel te komen", vertelde ze. "De vreselijk snelle shuttles, de baan en de tegenstanders die we niet kenden maakten dat we 11-4 achter kwamen in de eerste set. Daarna konden we de Japanse dames goed bijbenen. We verloren met 21-15, dus de tweede helft maakte we even veel punten als zij. De Japanse dames stonden vijfde geplaatst dus we wisten al dat het lastig zou gaan worden."

De tweede set was hetzelfde als ervoor. De japanners die alles terug bleven slaan, al duurt de partij de hele dag. "Tabeling nam enig risico aan het net om punten te scoren. Dit pakte niet altijd goed uit omdat dan links en rechts langs haar heen werd gespeeld", legt Piek uit.

Koen Ridder was ook aanwezig op het toernooi en ik vroeg hem hoe hij het vond om met wisselende partners te spelen. "Het is continu aanpassen en aanpassen aan je maat. Iedereen heeft zijn eigen speelstijl en je moet daar samen een goede combinatie van maken. Dat vergt veel energie. Daarnaast leer ik er wel veel van. Nieuwe partners, nieuwe tactieken, nieuw badminton. Maar ik kom in eerste instantie om te winnen. Leren doe je ook op het Satellite toernooi van Gorredijk. Hier telt winnen en dat mist nog."