Mijn kijk op de wedstrijden van gisteren is vandaag bevestigd

Maak kennis met Nagasharan Podala Vengatesh!

Een klein deel van de eerste mix meegekregen. Jorrit en Samantha werden eraf geslagen door de Chinezen. Niemand had gedacht dat ze ook maar een kleine kans zouden hebben, maar het laat wel zien dat de afstand van redelijke mixkoppels in Europa niets betekent op wereldniveau. Jammer, want na gisteren had ik wel iets meer verwacht van de mix. In tegenstelling tot Jacco en Selena deden Jorrit en Samantha het veel beter samen en waren ze beiden in een goede vorm. Maar nogmaals, ik heb alleen de tweede set gezien en kan dus niet mee praten over de details.

De tweede mix heb ik wel goed gevolgd en daar heb ik dan meer over te zeggen, Selena kwam gewoon niet uit de verf. Ik mis de wil om dominant te zijn aan het net en ik hoop niet dat dit op deze manier van Kim is gevraagd. De tegenstanders waren natuurlijk ook niet mis. Joachim Fischer en Christinna Pedersen behoren tot de wereldtop en de Nederlanders hebben geen schijn van kans.

De Nederlanders krijgen drie snelle punten tegen. Bij 5-8 nemen de Denen afstand en lopen uit naar 11-5. Het tempo is veel te hoog en de fouten stapelen zich op onder deze druk. Na de pauze komen ze even terug met een 'geluksbal', maar de Denen houden de grip zeer stevig. Met zo af en toe en punt blijven ze meedoen maar er heerst gebrek aan lef om boven zichzelf uit te stijgen. Kim als geen ander zou moeten zeggen dat ze geen respect moeten hebben voor die Denen aan de andere kant. Het probleem is wellicht dat hij zelf te veel respect heeft voor de tegenstanders, want het coachen is passief en zonder passie.

Bij 13-6 nemen Joachim en Christinna duidelijk gas terug. Ze weten dat deze wedstrijd is gelopen en maken zich niet meer zo druk. Dat moet wel het ergste moment zijn als spelers om te zien dat de tegenstanders niet meer 100% geven en je er toch met geen mogelijkheid bij kunt komen. De eerste game wordt met 21-13 afgesloten en de auto-piloot is aangezet in het Deense kamp.

De tekenen zijn er ook. De Nederlanders kijken zeer ernstig terwijl de Denen heel ontspannen op de baan staan. De Nederlanders komen met 4-2 voor te staan, maar worden elke keer weer terug gehaald als ze voor komen. Ze krijgen toestemming om hun spel te spelen, totdat het Deense kamp het zat is en het heft weer in eigen hand neemt.

Het gelijk opgaan in deze set moet niet worden gezien dat Nederland er dicht bij zit, maar meer dat we niet serieus worden genomen door de tegenstander. Nederland staat op een 11-9 voorsprong en niets wijst er op dat het Deense kamp zich zorgen maakt. Het geven van hoop is ook een vorm van dominantie denk ik dan. Selena heeft moeite met de service op Joachim. Hij weet haar elke keer weer onder druk te zetten en daarmee kom ik nogmaals terug op het trainen van de eerste drie slagen na de service. Daar verliest deze mix veel punten op.

Het was niet alleen maar kommer en kwel. Er zaten zeer goede momenten in, maar je kan gewoon zien dat er in Nederland onvoldoende tegenstand is in de training om aan deze situaties hoofd te bieden. Ik heb een goede herinnering overgehouden aan dit koppel, jammer dat Selena niet op haar piek was dit toernooi, want er zit meer in.

Eric Pang heb ik niet gezien, er moest namelijk ook gewerkt worden om de huur te betalen :-)