Rowan Simons: mijn week op Oro

Jij het nieuws, wij een tikkie!

Ik ben met het vliegtuig alleen naar Oro gegaan, voor de eerste keer alleen. Ik vond het spannend want ik heb vliegangst en hoogtevrees maar had het ervoor over. Ik werd in Kopenhagen opgehaald door Feng Groothuijse.

Ze is er al een half jaar en speelt nu in de Deense competitie op eredivisieniveau. Ik dacht dat we naar Oro reden maar ik werd naar het Yonex Denmark Open gebracht in Odense. Dit wist ik niet, dat was een heel mooie verrassing. Dat is een van de vijf grootste toernooien uit de World Super Series en daar speelden hele goede profspelers, de beste van de wereld. Dit vond ik heel erg leuk. Ik zat op goede plaatsen, op de perstribune en heb gekeken naar de wedstrijden van de halve finales en finales. Ik was zo vroeg aangekomen die zaterdag dat we op tijd waren voor de kwartfinales.

De nummer 1 van de wereld, Cheng Long, speelde enorm goed in de semi-finale tegen de Deen Viktor Axelsen. De sfeer was heel goed en iedereen was enthousiast. Het leukste vond ik de mannendubbel finale, 2 Koreanen (Lee Yong Dae en Yoo Yeon Seong) tegen 2 Chinezen (Fu Haifeng en Zhang Nan). Die 2 Koreanen waren wereldtop, smashten alles af en waren heel erg snel. Mijn wens was om een keer in mijn leven Lee Chong Wei te zien. En nu heb ik een handtekening van Lee Chong Wei gekregen, dat is mijn favoriete speler. Er stond een hele lange rij, van de benedenste verdieping tot boven en terug, maar ik stond gelukkig ergens vooraan daardoor duurde het niet heel erg lang. En hij deed het heel snel. De twee dagen in Odense vlogen voorbij. We hebben veel kunnen leren van het kijken naar de wereldtop. Nu was het tijd om zelf te trainen. En toen gingen we naar het eiland Oro.

Een dag op Oro: je wordt om 6 uur wakker, om half 7 ga je op de fiets naar de hal en om 7 uur begon de training. Ongeveer 4 uur tot aan de lunch. Iedere dag werken aan core stability, voetenwerk, en met handsense lights op het veld, die een pad aangaven van de passen die je moet leren, en dan 250 keer de passen doen, en dan dat nog 2 keer en nog veel meer oefeningen. Allerlei krachtoefeningen. Looptrainingen met 45 keer de zaal op een neer sprinten en dat dan 3 keer. Maar uiteindelijk sprint je niet meer dat lukt niet. Dan pauze met eten, en ’s middags weer een paar uren training. Ook leuk was het trainen met de shuttle robot om je looptechniek te verbeteren en tot in perfectie te trainen. Dus veel herhalen en verbeteren. Het fijne is dat je meteen gecorrigeerd wordt en er heel goed wordt uitgelegd hoe het moet en dat er goede spelers om je heen zijn waar je veel van kan leren. Ik heb ook getraind met Feng en tegen haar gespeeld, natuurlijk was zij veel beter maar ik heb haar wel goed laten lopen

We gingen ook naar de badmintonclub (3 keer) in Taastrup. Ik deed een paar uur mee daar. En soms dan nog een paar partijen die Ron regelde, in Oro tegen Deense spelers. Ik ben gefilmd met mijn mobiel en heb veel uitleg meegekregen, zodat ik terug kan zien waar ik op moet letten en hoe het moet, daarvoor heb ik nu mijn notities. Mijn voetenwerk is nu verder verbeterd, daardoor ben ik sneller en het voetenwerk en slagwerk kosten me minder moeite, en daardoor sla ik ook beter.

Het was een fantastische week. Er wordt veel gebadmintond en de mensen waren aardig. En ik heb veel gelachen. Er was een dag dat Ron een hele grote pan erwtensoep ging maken en daar ging heel veel in. Alles was vers gemaakt en uit eigen moestuin. Mijn ouders hebben geprobeerd de soep na te maken, maar deze was lang niet zo lekker als die van Ron.

Ik hoop dat ik weer snel erheen mag.