Iris Tabeling: een duik in de zee met Jacco Arends

Jij het nieuws, wij een tikkie!

Ik kan op het moment even niet blijer zijn dan ik nu ben! Wat voelde dat goed toen we de kwartfinale wonnen van de Duitse meiden zeg. Maar ik zal even bij het begin beginnen, en dat is toen we zondag 24 april vertrokken richting Frankrijk, La Roche Sur Yon, voor dit EK.

We vlogen op Nantes en moesten toen nog 2 uur lang in de bus zitten voor we bij het hotel kwamen, dat was dubbel zo lang als de vlucht zelf! Redelijk vermoeid alsnog van de reis dus kwamen we aan in een hotel dat er op het plaatje toch wat mooier uitzag dan in het echt. Maar we hadden een bed waar we op konden slapen, en er was goed eten dus echt klagen mochten we ook weer niet. Een nadeel waar we wel even over klaagden was dat het nog 50 minuten met de bus naar de sporthal was, wat toch niet echt optimaal was voor een EK.

Op maandag konden we even slaan in de main hall om een beetje te wennen. We waren met een grote ploeg (10 spelers) dus we hadden 2,5 baan gekregen, erg fijn want dan kan je ook nog even wisselen en dus op bijna alle banen even een shuttle meppen om te kijken of er nog verschillen zijn qua wind, licht etc. Ik vond van niet, alles was voor mijn gevoel redelijk gelijk en ik heb lekker geslagen. De hal leek wat langzaam, ook niet al te snelle shuttles, dus ik had zin om te gaan beginnen de volgende dag.

Dat was in de mix samen met Ruben, tegen Grebak / Christiansen uit Denemarken, waar we in Finland van hadden verloren. We gingen uiteraard voor de revanche, maar dat mocht helaas niet baten. We speelden echter een super goede wedstrijd en verloren met twee keer 21-19, en eigenlijk hadden we de eerste set naar ons toe moeten trekken aangezien we redelijk ver voor stonden (17-13). Maar met een goed gevoel toch de baan afgestapt, hoewel het altijd jammer is als je in de eerste ronde verliest.

In de dubbel met Samantha begon ik woensdag tegen een koppel uit Duitsland, waar ik ook in Finland tegen had gespeeld. Toen wonnen we makkelijk en ook nu was dat weer het geval. We begonnen wel een beetje moeizaam, maar pakten het prima op en verspilden verder geen extra energie.

Op donderdag speelden we tegen een koppel uit Litouwen en dit was eigenlijk precies hetzelfde verhaal als de ronde hiervoor, geen problemen, een beetje stroef begin maar daarna erop en erover en geen extra energie verspillen. De kwartfinale was bereikt.

Daarin moesten we het opnemen tegen de 4e geplaatste Duitsers, Nelte/Golizweski. De laatste ontmoeting was in ons voordeel, maar de ontmoeting ervoor in het Duitse voordeel. Dat we aan elkaar gewaagd waren stond dus van te voren vast.

We begonnen super, maar gaven onze voorsprong toch uit handen en verloren de eerste set. In de tweede set keken we continu tegen een achterstand aan, maar wisten wonder boven wonder de set naar ons toe te trekken nadat we twee matchpoints tegen hadden gehad! We waren nog in de race en een beslissende derde game zou moeten uitmaken wie er sowieso een medaille zou winnen op dit EK. Ook hier ging het zoals in de tweede set, wij stonden steeds achter, maar wisten ons op het eind terug te knokken in de wedstrijd en er met de overwinning vandoor te gaan na een slopende partij! Wat waren wij blij na deze wedstrijd zeg! Een medaille op het EK, voor ons allebei de eerste in de damesdubbel, echt een geweldig gevoel.

Maar uiteraard stond er nog een wedstrijd op het programma, de halve finale. Daarin moesten we het wel opnemen tegen het eerste geplaatste Deense duo. En dat bleek toch een opgave die een maatje te groot was nog voor ons. Deze meiden hebben zoveel power en meer ervaring dan ons dat we het ze eigenlijk niet echt lastig hebben kunnen maken, al begonnen we wel weer goed aan deze wedstrijd. Maar daarna konden zij een tandje bijschakelen en hadden wij vaak het nakijken, hoe zeer we er ook voor vochten om de punten te maken.

Lees de rest van dit artikel op de website van Iris Tabeling.