Leren over training geven, hoe te denken over het badminton en welke technieken toe te passen.
Sinds om precies te zijn een week heb ik het genoegen om privétraining te draaien met een meisje van 10 jaar, dat sinds dat ze begonnen is al training van mij krijgt. Waarom privétraining? Puur wegens het feit dat ik vind dat ze talentvol is en, mits goed getraind wordt, naar mijn mening ook in niveau flink vooruit kan gaan de komende jaren.
Het stukje, 'mits goed getraind', is ook de reden dat ik dit schrijf eigenlijk. Want ondanks dat ik als trainer het natuurlijk op mijn eigen manier zal doen, verklaar ik mijzelf voor gek als ik niet open zou staan voor eventuele op- of aanmerkingen van anderen waardoor ikzelf een beter trainer kan worden en mijn pupil een vooral betere speelster kan worden.
Wat ikzelf het belangrijkst vind bij jonge spelers is een uitstekende basis van het voetenwerk, wat allemaal begint bij de splitstep, wat dan ook de basis is van de eerste trainingen. Het ontbreken van alleen al een splitstep bij veel jeugd- en seniorspelers is af en toe bizar om te zien.
Maar de splitstep dus, met als volgend aandachtspunt het voetenwerk richting het voorveld. Eerst het echte basis voetenwerk vanaf het midden van het veld richting de backhand dan wel de forehand en weer terug. In principe is dit voetenwerk na de eerste shuttle die wordt aangegooid al nutteloos, omdat de speler na de shuttle die wordt gespeeld vanaf het net nooit meer terug zal gaan naar het midden, maar begin je op de leeftijd van 10 jaar al met dit soort 'informatie'?
Ikzelf ben ervan overtuigd van wel, zuiver om spelers zelf slimmer te maken en hen geen onnodige patronen aan te leren, die vervolgens twee keer zoveel tijd kosten om ze af te leren. Een intelligente speelster heb ik voor ogen en ik denk hoe jonger de speelster dit aanleert, hoe meer profijt ze er later van heeft. Maar hoe denken anderen hierover?
We hebben één training gehad. In anderhalf uur hebben we om precies te zijn drie oefeningen gedaan die allemaal op het voetenwerk waren toegespitst. De splitstep zal altijd, hoe oud de speler ook is, aandacht vergen, maar het eerder genoemde basis voetenwerk zit er door eerdere groepstrainingen al ingebakken. Voor de volgende training staat de eerste training op het programma waarin ze zelf moet gaan bedenken wat voor gevolgen de bal zal hebben die ze speelt en hoe ze hier haar voetenwerk op aan moet passen.
Is dit te vroeg nu ze pas 10 jaar is? Of precies op tijd? Ik hoor graag wat anderen hiervan vinden. Schroom niet kritiek te leveren, aangezien ik ervan overtuigd ben je kunt leren van kritiek. Ik zie jullie reacties graag tegemoet. Alles is welkom om een betere trainer te worden.
Reacties 5
Beste René,
Bedankt voor de uitleg, helemaal duidelijk! Het fijne inderdaad aan privé training is dat je alles op het moment zelf kan aanpassen.
Zelf begin ik wel altijd met een planning, maar het is in zowel een groeps als in een privé training zeldzaam als ik deze volledig kan afwerken.
Laatste training bijvoorbeeld was er wat moeite met het volgen van de voet met de knie. Na het zien hiervan de gehele oefening "afgebroken" en alleen begonnen met het goed neerzetten van haar voet. Toen dit weer goed ging, de oefening weer in delen opgebouwd, waarna we weer teruggingen naar de "eigenlijke" oefening.
Wat betreft het "hoog raken op het net", vind ik dat zelf inderdaad ook onzinnig voor de jongste kinderen. Je verplicht ze eigenlijk boven hun hoofd te "werken". Zelf wil ik eigenlijk alleen dat de kinderen de shuttles op schouder hoogte raken waar er meer controle is.
Zelf zal ik zeker langskomen in Alphen, ik bericht je daar nog over!
Je ziet een probleem op de baan en dat moet je corrigeren. Bijvoorbeeld, de speler slaat de clear naast zich. Diverse problemen kunnen de oorzaak zijn: te laat onder de shuttle, niet genoeg indraaien, voetsetting niet goed zodat speler niet kan indraaien, verkeerde grip etc etc. Ik zet dat eerst de ideale uitgangspositie op de baan. Dat is dus stilstaand en dan ga je met de speler de ideale beweging en uitvoering doornemen. Ik ga dan eerst shuttles aangooien zodat ze de beweging goed kunnen doornemen en aanleren. Daarna shuttles aanspelen en als dat ook goed gaat, de uitvoering in een bewegende oefening zetten, dus bijvoorbeeld in een halve vlinder. Als je dit laatste gaat doen, begint de clear dus eigenlijk al bij de slag aan het net. Zitten ze daar te laag of staat de voet niet goed, kunnen ze nooit goed uitkomen als ze naar de achteren moeten om de clear te slaan. Ron heeft daar de uitdrukking COE voor en die gebruik ik ook. Chain Of Events. een fout in het begin leidt tot een soort kettingreactie. Let op, je kunt nagenoeg niet gaan MSF'en als het hele plaatje niet redelijk in elkaar past. Dit zie je vaak gebeuren bij veel groepstrainingen. We gooien lekker in hoog tempo allerlei shuttles in willekeurige volgorde en de fouten sluipen er zonder probleem in en die zijn er lastig uit te halen. De spelers racen naar voren en lopen temet onder het net door om vervolgens met een ware doodsverachting weer naar achteren te rennen. Rennen rennen en geen rust, typisch Nederlands...Kinderen van 140 mtr die hoog op het net moeten zitten van de trainer. Zinloos, laat ze de shuttle juist lager pakken, zodat ze meer in controle zijn. Enfin. Als je tijd en zin hebt, kom eens langs in Alphen....Kan ik het laten zien op de baan.
Beste Ron, bedankt voor de reactie! Om maar meteen te beginnen met leren begrijp ik de uitspraak alleen niet betreffende de analyse van het racket naar de voet en de correctie van de voet naar het racket... Het is wel goed om te horen dat weinig oefeningen welke meer tijd kosten de goede weg is. Zelf ben ik namelijk er wel van overtuigd dat vooral in prive trainingen kwaliteit ver boven kwantiteit van oefeningen staat. Zelf merk ik wat betreft het aangooien dat het, qua juiste shuttles, best goed gaat, alleen in andere trainingen met echte MSF wordt het af en toe vrij lastig. Al ben ik het zeker ermee eens dat de speler anders verkeerd voetenwerk aanleert wat zeker nu ze nog jong is heel zonde zou zijn. Als ik vragen heb zal ik, zoals u ziet zeker schrijven, bedankt in ieder geval!
Hoi Stefan, echt leuk dat je jou verhaal wil delen en je heb het met ver uit de meeste dingen bij het rechte eind, we hebben een gezegde dat luid: Je analyseer van het racket naar de voet en je corrigeert van de voet naar het racket. Dus het feit dat je 1½ uur besteed aan 3 voetenwerk oefeningen is je juiste weg speciaal als je het leuk maakt voor de speler zeker als ze pas 10 jaar zijn. Met het aangeven is het belangrijk dat je kijkt waar de speler heen slaat omdat de volgende shuttle tactisch JUIST moet komen dus als jij op je FH kant staat en je gooit de shuttle recht kort over het net en de speler slaat een cross net drop en gooit vervolgens weer een shuttle van je FH kant dan klop de oefening niet meer omdat de speler nu verkeerd voetenwerk moet gebruiken om naar de volgende shuttle te gaan. Maar goed Rene is hier de specialist die doet veel meer met jonge spelers dan ik, ik wil alleen maar zeggen dat privé training de enige juiste manier is dus vooral door gaan en als je vragen heb schrijf je maar.
Hoi Stefan, heel interessant dat je hiermee komt. Kritiek? Ha, ja, vooral opbouwend hoop ik! Eigenlijk ben je me net een stap voor, maar toernooien, ziekte en vakantie weerhielden mij van het afmaken van mijn artikel over hetgeen jij nu aandraagt. In deze reactie ga ik dus niet uitgebreid in op wat jij schrijft; ik bewaar dat voor het artikel dat ik dus nog even moet afmaken. Wel een paar dingetjes eruit halen. Nee, 10 jaar is zeker niet te jong, maar niet ieder kind is geschikt voor 1 op 1 training heb ik gemerkt. Wanneer ik nu op zoek zou gaan naar een "nieuwe" pupil, zou ik ze zelfs nog jonger willen hebben. Ik heb ook al bemerkt dat het al reeds op 10-11 jarige leeftijd lastiger wordt om dingen af te leren. Zelfs op die leeftijd als ze redelijk veel trainen, verzanden ze al in bepaalde patronen. Als trainer moet je dus nu al een bepaalde visie hebben en dat stug vasthouden, ook al kunnen andere trainers dat soms moeilijk begrijpen. Het doel is niet nu, het doel is ze gereed maken voor de topsportweg.
Tijdens het afgelopen Dutch Junior Open zie je hoe enorm vast de Aziatische (en andere topspelers) al zijn. De Nederlandse spelers vallen steevast door de mand. Dat heeft ongetwijfeld te maken hebben met de manier van trainen in Nederland (cliche). Ze kunnen 5-7 slagen mee en dan is daar het gat. De Aziaten maken gewoon geen fouten, ook al bevinden ze zich in een moeilijk positie. Ze hebben dan wel een tactisch- of gewoon een krachtige oplossing. Ik zou mij in eerste instantie vooral richten op vastheid en techniek. Het voetenwerk neem je uiteraard wel mee, maar dat is kindafhankelijk. Elke kind heeft zijn eigen benadering en dat moet je herkennen/aanvoelen. Laat je leiden door het kind en pas je training aan. Breek hem af en begin aan iets anders als het niet werkt. Het heeft mij inmiddels 2 jaar gekost om een soort van visie te ontwikkelen en nog steeds sta ik iedere keer te bedenken hoe ik het die dag ga doen. Ik bereid ook nooit iets voor, ik laat het tijdens het trainen om mij af komen. Bij het ene kind gaat het automatisch, bij het andere kost het soms wat hoofdbrekens. Zeker als je wekelijks 3 of 4 x met een kind in de weer kunt zijn, is het een uitdaging nieuwe wegen te ontdekken, maar iedere dag leer je meer.
Ik behandel mijn kinderen als topspeler in wording en als mijn gelijke. Ik gebruik alle termen uit het badminton gewoon, want ik verwacht dat ze straks op 15 jarige leeftijd hun eigen trainingen moeten kunnen doen en de trainers moet dan alleen de supervisie hebben. 95% van de Nederlandse kinderen staan nog immer te wachten op wat de trainer zegt dat ze moeten gaan doen. Ik wil ze zodanig intelligent maken dat ze hun eigen ding kunnen doen op die leeftijd. Sterker nog, ik vind dat ze op die leeftijd al zelf een training moeten kunnen geven en ze weerwoord moeten kunnen geven aan elke trainer.
Train niet alleen, bedenk een begeleidingsplan ook voor het spelen van toernooien. Ze moeten zoveel mogelijk spelen en jij moet daar ook (soms) bij zijn. Trainers die alleen training geven en nooit op een toernooi te vinden zijn, heeft ze niks aan. Ze moet voelen dat je betrokken ben. Betrek zeker de ouders erbij, die zijn van cruciaal belang. Die wisselwerking is heel belangrijk. Dat is een goede basis voor het ontwikkelen van een topsportweg. Ik laat het hier even bij. Hoop je binnenkort eens te spreken tijdens een Junior Master ofzo. Ik heb uiteraard de nodige filmpjes op Youtube staan. Dat zijn geen instructiefilmpjes, maar meer een verslag van de trainingen zodat wij de voortgang kunnen bekijken en bewaken.
Mail me gerust met vragen, en ik zal proberen mijn artikel asap af te maken. Laat even weten wie je traint in een PB en of ze JM's gaat spelen.
https://youtu.be/o7F1SRLd5oY
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.