Een platgeslagen mascotte voor onze sport?

Jij het nieuws, wij een tikkie!

Het toernooi als zodanig bestaat niet meer. Voor de internationale kalender was het beter als de leeftijdsgroepen uit elkaar gehaald werden en op verschillende data gespeeld werden. En de vriend vindt een verblijf in het buitenland interessanter dan gastheer spelen voor mij. Dat gaf mij tijd voor een bezoek aan de Dutch Open.

Als ik aan de Dutch Open denk dan komt nog altijd het beeld naar voren dat het nog in de Maaspoort in Den Bosch gespeeld werd en de gehele hal rook naar de keuken van de Pasar Malam die aan het toernooi verbonden was. Met als gevolg dat ik ook naar de keuken van de Pasar Malam rook en thuis niet uitgelegd kreeg dat ik toch echt naar een badmintontoernooi geweest was.

Het beeld dat bij mij opkomt als ik aan de topsporthal in Almere denk is het beeld van een schaatsbaan die door gaat als breedte sporthal en de lege tribune tijdens het Nederlands Kampioenschap. De combinatie van deze twee beelden gaven mij geen groot verwachtingsbeeld bij de Dutch Open in Almere. Kennissen hadden al wel verteld dat de tribunes tijdens de Dutch Open veel beter gevuld waren dan bij het NK en dat het allemaal goed georganiseerd was. Over dat laatste gegeven maakte ik mij niet echt druk. Het toernooi is al vele malen georganiseerd, ook al een flink aantal jaren in Almere. Als je het draaiboek dan nog niet voor elkaar hebt, dan klopt er echt iets niet.

Aan het deelnemersveld heb je ook niet veel werk in een pre-olympisch jaar. Veel spelers zijn op jacht naar punten voor de ranglijst en op die manier zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen en spelen veel toernooien. Inschrijving van goede spelers verzekerd. In eerste instantie zelfs voormalig wereldkampioene Carolina Marin, helaas trok ze zich kort voor aanvang van het toernooi terug.

Het draaiboek voorzag al de gebruikelijke zaken, de clinics voor jeugdspelers, de bestuursvergadering (waarom deze badmintonliefhebbers de hele dag vergaderen in plaats van te gaan genieten van - wat Badminton Nederland zelf zegt - het grootste badmintonevenement van het jaar, dat gaat mijn verstand te boven), de meet and greet met spelers van de nationale selectie en het broodje in de perskamer.

Mijn bezoek leverde een aantal verschillende gevoelens op. Een aantal positieve en een aantal minder positieve. Mijn probleem is dat ik het toernooi afzet tegen de Denmark Open. Dat is een groter toernooi. En ook grootser van opzet.

Badminton Nederland wil graag positieve berichten, maar ik kan het niet laten om een minder positieve opmerking te maken en toch zal ik positief eindigen. De mascotte van het toernooi was een shuttle. Een persoon had een kostuum van een shuttle aan getrokken en stond naast de entree van de spelers die spelers die aangekondigd werden en de baan opgingen. Op zich een goed idee. Maar het kostuum had de vorm van een shuttle die veel te lang in de verpakking van een badmintonset van Bart Smit gezeten heeft. Misschien kent u ze nog, de shuttles die helemaal plat zijn en niet rond willen worden, hoe hard je ook je best doet.

En om dan toch positief te eindigen; de hal was inderdaad beter gevuld dan bij de Nederlandse Kampioenschappen, de organisatie klopte (in ieder geval zo ver als ik kon zien), er was voldoende parkeerplaats, er was een historische overwinning in het gemengddubbel, er waren voldoende broodjes in de perskamer.

Komende week begint de Denmark Open en ik mag daar weer verslag van doen.

Misschien leest u dat nog hier.