Dennis Eversdijk: het zit in de details

Jij het nieuws, wij een tikkie!

Slagenvastheid is iets wat vaak stilstaand wordt gedaan of bewegend over de baan zonder al te veel na te denken. De afgelopen week hebben wij het hier anders gedaan. Op hoog tempo de juiste slag uitvoeren en dat niet alleen maar ook heel bewust zijn van verschillend voetenwerk en technieken tussendoor. Speel ik de ene slag dan gebruik ik een china jump, speel ik een andere slag dan gebruik ik L-voetenwerk. Je verwisselt deze twee typen niet, want dan klopt het tactisch niet meer wat ik terugsla.

We doen slagenvastheid met een shuttle en met multi-shuttle feeding (MSF), maar bij het gebruik van MSF moet het (bijna) altijd logisch zijn wat ik dan terug krijg van de aangever. Soms vergeet ik dit en loop ik op een netspin terug naar achter, terwijl je dan een grote kans hebt om een korte bal terug te verwachten.

Bij trainen voor slagenvastheid komt eigenlijk alles samen. De vastheid komt alleen wanneer alle elementen samen komen in een oefening Welk voetenwerk je kiest moet bij de slagen horen die je speelt en dat doe je met de juiste splitstep die past in de tactiek die je wil uitvoeren. En het gaat allemaal veel te snel om er bewust over te kunnen nadenken. De vastheid moet komen uit het automatisme.

Na 180 shuttles gespeeld te hebben gaan we even zitten naast de baan, niet alleen omdat ik op adem moet komen, maar ook om iets te doen wat ik nog nooit eerder heb gedaan. Ron stelt me verschillende vragen over wat ik nu zie op de baan met de 180 shuttles. Wat zeggen de shuttles op de grond je? Welke patronen zie je? Hoe is de verdeling van backhand en forehand kant met hoeveelheden? Wat is je zwakke plaats op de baan, wat kan beter en waar willen we naar toe?

Tot nu toe heb ik nooit stilgestaan bij het feit dat het resultaat van MSF zoveel inzicht kan geven in mijn spel. Ik wist nu precies waar ik de volgende 180 shuttles wilde spelen. We doen deze oefening een aantal keren achter elkaar en er zijn duidelijke veranderingen door deze manier van analyseren.

Mijn beeld van badminton is in de afgelopen weken veranderd. Ik wist dat badminton gedetailleerd was, maar er zijn oneindige details waarop je kan letten als je er naar zoekt. Ook had ik altijd het idee dat er één correcte manier van badminton spelen is en probeerde altijd dat plaatje beetje bij beetje te creëren in mijn hoofd. Echter ben ik er nu achter dat er niet één correct badmintonspel is. Sommige dingen werken wel voor de een en niet voor de ander, ook moet je verschillende opties kunnen spelen om aan te passen op situaties en tegenstanders.

Het gaat mij nooit lukken om alle details die we weten te vinden in mijn spel te krijgen in deze twee maanden, echter is het herkennen van deze details en er zelf aan kunnen werken een stuk meer waard als ik terug ben in Nederland. En dat is al bijna, want de tijd vliegt.

Nog twee weken te gaan.