Daniëls over Erik Meijs

Jij het nieuws, wij een tikkie!

Ik ben zeker niet de perfecte trainer, alleen maar iemand die probeert aan zoveel mogelijk zaken te denken die een toekomstige topspeler nodig zou kunnen hebben. Wat ik dus wel probeer is een speler zo compleet mogelijk te begeleiden. Over de ins en outs geven we in de openbaarheid niet alles weg, maar je kunt gerust aannemen dat het mentale gedeelte zeker een aandachtspunt is in alles wat we doen. Je moet dit zeer praktisch zien: het gaat om lange gesprekken die we hebben als we op toernooien zijn of zoals in Vietnam. Het zijn kleine adviezen, het vertellen van ervaringen met andere spelers of van mezelf, maar het is ook heel vaak alleen maar luisteren naar wat Erik te vertellen heeft of hoe hij dingen beleeft.

Al ben ik zeker geen specialist op het gebied van mentale training weet ik er wel aardig wat van af en heb vroeger op DBF 2 niveau(de op een na hoogste trainersopleiding van Denemarken) les gegeven over dit onderwerp. Ik vertel dit niet om een verklaring te geven op jouw (Michiels -red.) stelling dat het wellicht mentaal was maar meer om inzicht te geven van mijn manier van werken als coach/begeleider. Ik ben namelijk van mening dat mijn rol niet start of stopt op of rond een badmintonbaan, maar dat het meer een allround begeleiding is op heel veel vlakken.

Dan de stelling dat ik Erik de hemel in schijf. Het zou leuk zijn het artikel waar ik Erik vergelijk met Viktor nog eens goed na te lezen. Iedereen heeft de kop van het artikel in zijn hoofd (die trouwens niet door mij gemaakt was, maar door de redacteur), maar in het stuk zelf zeg ik dat Erik meer potentie heeft dan Viktor.

Dat vind ik nog steeds. Sterker nog. die mening is alleen maar gegroeid, omdat ik steeds meer van hem zie op trainingen. In mijn laatste e-mail aan Gerben Bruijstens heb ik ook aangegeven dat het programma dat ik nu heb geschreven geen prestatieprogramma is maar een ontwikkelingsprogramma. In de manier van denken bij de bond is daar geen plaats voor: het gaat er veel meer over het winnen van hier en nu. Er is zelfs helemaal geen sprake van een ontwikkelingsmodule of een persoonlijk ontwikkelingsplan. (Ik heb overigens nooit een reactie terug gehad van Gerben op mijn programma.) De manier waarop ik talent begeleid is wezenlijk anders dan wat er in Nederland gebruikelijk is. Ik werk volgens het Deense model dat keer op keer weer talent oplevert bij de senioren, terwijl ze nagenoeg geen aandacht besteden aan het halen van jeugdtitels. (Dat is leuk maar niet belangrijk, terwijl het in Nederland juist andersom is.)

Als laatste wil ik nog een punt aanhalen en dat is dat je geen verontschuldigingen moet zoeken na een verloren wedstrijd. Dat helpt je helemaal niets. 95% van de mensen heeft er geen belangstelling voor en de andere 5% is blij als je slecht speelt. Erik en zijn omgeving weet waarom het zo is gegaan en daar werken we verder mee. Van winnen leer je vaak veel minder dan van verliezen. Is er behoefte aan een mental coach voor Erik?

Hier zou ik graag willen verwijzen naar een heel wijs artikel dat Fred van Wankum heeft geschreven: als je constant een mental coach nodig heb dan heb je niets geleerd. Ja, je kan een mental coach gebruiken bij een probleem, net zo goed als je een dokter nodig heb als je je ziek ben, maar de dokter hoeft niet mee naar elk toernooi en je hoeft hem ook niet iedere week te zien. Een echt talent gebruikt mensen die hij nodig heeft om zijn eigen talent te versterken, niet om het talent of de kunde van anderen tot een behoefte te maken.