In de badminton heb je het gegeven 'net genoeg'. Het is de inzet op maat van spelers die ver boven het veld uitsteken maar dat niet weggeven.
Het spel is rustig en wel overwogen, tegenstanders mogen dicht bij komen en zelfs voor komen te staan maar de controle gaat NOOIT verloren. Tegenstanders hebben het idee dat ze best goed mee kunnen komen met dit soort spelers. Maar ze hebben het ook zonder uitzondering over de versnelling die uitgaat van deze spelers als het er even op aan komt.
Elke coach met internationale ervaring weet waarover ik het heb als ik dit beschrijf. Topspelers maken gebruik van het op maat doseren van hun energie en krachten. Het gaat om het sparen van je kracht en niet meer doen dan absoluut noodzakelijk is.
Natuurlijk kan Lin Dan dit niet doen tegen Lee Chong Wei, want deze spelers zijn aan elkaar gewaagd. Maar dit is juist wel de reden waarom ze het in de ronde daarvoor wel doen als het kan. De speler die zichzelf het meest heeft kunnen sparen is ook degene die een grotere kans heeft om te winnen als het er echt toe doet.
Dit principe zou op elke niveau in de training moeten worden toegepast. Met name in Europa worden er opgefokte wedstrijden gespeeld, waarin elke speler ongeacht de tegenstander er maximaal tegen aan gaat en dat is niet bevorderlijk voor je spel. Dit type van spel zorgt ervoor dat je een deel van de controle opgeeft ten koste van een hoger risico. Je moet het risico durven op te geven ook al verlies je daardoor wat punten en je moet het gevoel scheppen van controle. Dit is iets wat je keer op keer moet voelen en herkennen als een deel van je spel. Het moet een deel worden van je onderbewuste. Iets waarover je nooit na hoeft te denken omdat je weet dat het er is.
Op de training moet je in staat zijn verschillende typen spel neer te zetten. Je moet tegen zwakkere spelers je spel enorm controleren en gelijk op spelen zonder dat je het gevoel hebt of daadwerkelijk in gevaar te komen om tegen een zwakkere tegenstander het onderspit te delven. In de training zal je het schakelen moeten trainen om van een rustig tempo - waarin je totaal geen risico neemt - naar een tempoversnelling te komen waarin je zo weinig mogelijk risico hoeft te nemen.
Een opdracht voor een training zou bij mij op Oro dus heel goed kunnen zijn om met drie punten verschil te winnen. Niet meer maar ook niet minder. Of dat je tot 15 gelijk bij elkaar MOET blijven en daarna versnelt om vervolgens met maximaal 21-17 te winnen.
Of we doen training met een Polar HR monitor en de opdracht is te winnen zonder dat je pols over 70 tot 75% van je max. komt. Enkel en alleen maar om opgefokt badminton in onnodige situaties te voorkomen. Ook het analyseren van wedstrijden zou moeten zijn opgedeeld in het maken van punten en het provoceren van fouten bij de tegenstander. Het eerste is energie eisend terwijl het tweede energie bespaart en een zeer goede vorm van controle training is.
In de eerste twee weken van juli gaan we hier op Oro een bijscholing geven voor de DGI om Deense clubtrainers meer bewust te maken van deze trainingsmethode, want ook in Denemarken wordt met deze vorm van training op clubniveau niet tot onvoldoende gewerkt. Het is aardig om te zien dat voor deze ontwikkeling in dit land aandacht en belangstelling is, terwijl er in het buitenland nagenoeg niet naar wordt gekeken.
Reacties 9
Omdat ik het nu pas schrijf wil dat niet zeggen dat ik het niet wist of niet gebruikte :-)
Ron, absoluut niet vervelend bedoeld maar:
Het verbaasd me enorm dat je nu 'pas' tot dit 'inzicht' over 'controle' in het spel bent gekomen. . . . . .
We gaan dit jaar met The Coach Academy een deels andere weg inslaan, en 1 nieuw aspect zal dit jaar zijn dat er een Aziatisch trainerster, HUYNH, een hele dag de trainers een blik zal geven over de training in Azië.
Ik kijk er nu al uit om met (opnieuw) met haar samen te gaan werken.
THANK YOU Huyhn for making time to come to Belgium to the Badcoach Summercamp [players] and The Coach Academy (coaches]
Naast Huyhn zullen er nog vier andere trainers hun opwachting maken, zodat er elke dag een nieuwe toptrainer over zijn specialiteit zal komen vertellen...
Ron, heb je nu weer een ander email adres??
Gisteren speelde het Nationale team van de U19 in mijn club Holbaek tegen een aantal van onze jeugd spelers aangevuld met wat spelers uit de omgeving. Het was een goede ervaring want na afloop vertelde de spelers dat ze konden zien dat Korea speelt zoals ik heb beschreven in het stukje hier boven. Het geeft stof tot nadenken over hoe ze in de dagelijkse training staan, een ding is dat je ze vertelt hoe het er aan toe gaat in Azië, een ander ding is als ze zelf op de baan staan en het voelen. Het heeft geen nut een trainer te hebben die jaren lang in Azië training heeft gegeven als je zelf nog nooit daar ben geweest en je dus geen idee heb waar hij het over heeft.
Ook voor de spelers die zich op dit moment hier op ORO bevinden was het een wake up call, de Elite Deense jeugd spelers werden afgedroogd door de selectie van Korea en hun doel moet dus niet zijn om de Denen te verslaan maar ze moeten zich realiseren dat het enkel en alleen maar een tussen stapje is naar het werkelijke doel het verslaan van spelers uit Azië.
Op ORO hebben we niet alleen de kennis over de training in Azië we hebben ook een speler/trainer uit dit deel van de Wereld. In Denemarken wordt dit gelijk opgepikt en is ze uitgenodigd om bij de DGI bijscholingen te komen geven. Ook in Nederland heeft ze vorig jaar een keer deel genomen aan het geven van een bij scholing van de VBO maar bleef ze (zo als gebruikelijk in Azië) op de achtergrond en hebben de meeste deelnemers en de VBO niet gezien wat ze op dat moment in huis hadden.
Roel pakt het wat dat betreft beter aan in België hij heeft haar uitgenodigd om een week deel te nemen aan zijn zomer kamp en de training voor de meisjes op zich te nemen, daarnaast gaat ze ook een dag met de trainers van de bijscholing aan de slag. Hiermee komt een stukje dagelijkse ORO/Azië training heel dicht bij en is iets dat je niet mag missen.
Hoi Rene, Leuk om te horen want het ontgaat veel trainers in ons land. Waarom ben jij geen Nationaal coach dat zou veel helpen. Geen vriendjes in de top???
Inderdaad Bas, dat idee had ik afgelopen week ook sterk. Heb ik jaren dat gevoel trouwens.Bij o.a. Aziatische jeugdspelers heb ik altijd het gevoel dat ze een trainingspartij staan af te werken. Als ze het gevoel hebben dat ze kunnen winnen, laten ze bijna altijd de 2e game lopen ( of omgekeerd) Je ziet dat ze diverse slagen veranderen of hun spel veranderen. Als het dan moet dan versnellen ze weer en winnen de partij. En ach, als je 11000 kilometer heb gereisd, moet je ook zorgen dat je aan de nodige spelminuten komt, toch? Je bent er nu toch, dus speel dan ook maar zoveel mogelijk punten....
Het valt inderdaad op dat top spelers zelden met hele grote cijfers winnen en die versnelling in het spel zag je afgelopen week ook op de Dutch Junior.
Weer een vernieuwende kijk op training wat uit de koker van deze inspirerende trainer komt. Het is jammer dat 3 jaar nieuw bewind nog helemaal niets technisch vanuit de technische staf heeft gebracht, terwijl ik het schrijft denk ik dat jammer niet het juiste woord is want wat ik bedoel is dat het in en in triest is. Die Deense trainers zullen best wel goed zijn maar hier op de werkvloer hebben we er totaal niets aan en het is in mijn ogen dan ook weg gegooid geld. Ik kijk uit naar de nieuwe bijscholing van Daniels met no nonsens gelijk bruikbare informatie.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.