Portuguese International en Swiss Open zitten er ook op voor Erik Meijs

Maak kennis met Joep Strooper!

Ik speel zoveel toernooien achter elkaar dat ik er twee tegelijk neem. Te beginnen met de Portugese International. Ik ging hier samen met Fred van Wankum naar toe en ook met een hoge verwachting voor mezelf om ver te komen.

Ik stond als 2de geplaatst dus wilde uiteraard proberen om die plaatsing waar te maken. In de eerste ronde had ik een tricky tegenstander, namelijk Soren Toft Hansen uit Denemarken. Deze speler had tijdens een vorig International Series toernooi verrassend de finale gehaald en van een aantal sterke spelers gewonnen, dus ik was gewaarschuwd. Plan van te voren was simpel, hem niet in het spel laten komen en het tempo meteen loei hoog leggen. Tot de 11 bleef hij nog bij, maar daarna kwam ik niet meer in de problemen en in set 2 deed ik er zelfs nog een schepje bovenop om snel een gat te slaan.

Uitslag 21-10, 21-13. Goed begin dus. Snel wat gerust, want paar uur later ronde nummer 2 tegen een goede vriend van me, Tobias Wadenka uit Duitsland. In de competitie ook al tegen hem gespeeld en toen makkelijk gewonnen dus ik wist dat ik ook nu weer vanaf 0-0 meteen er bovenop moest zitten, zodat hij het snel zou opgeven. Tobias begon erg sterk, maar bij de 11 had ik de voorsprong en kon ik de wedstrijd goed uitspelen, omdat ik het tempo goed hoog hield en mijn foutenpercentage erg laag. Uitslag 21-13, 21-8.

Net zoals vorig jaar dus een kwartfinale, maar ik wilde meer, want fysiek voelde het allemaal erg goed. De volgende dag zou ook van een heel ander kaliber worden, namelijk Kieran Merrilees uit Schotland. Een speler die al langer dan ik meeloopt in het circuit en in de top 70 heeft gestaan. Een echte vechter en technisch erg begaafd. Kortom keihard werken om hem van de baan te kunnen krijgen. Ik begon de wedstrijd iets te afwachtend. Na de 11 was het plan om veel meer het net op te zoeken en daar veel scherper te gaan spelen en dus met meer risico.

Dit deed ik en het resulteerde in een goede eerste set die ik won met 21-17. Set 2 speelden we beiden vervolgens iets rustiger, want het einde van de 1ste set hadden we beide fullspeed gespeeld en dus was het herstel noodzakelijk. Het was 9-11 voor hem, dus niks aan de hand, maar vervolgens was ik mijn spel volledig kwijt. Ik kwam niet meer terug in deze set en ging me focussen op set 3. De 3de set dan. Ik had mijn gevoel aan het net weer terug en het mentale spelletje ging beginnen. Ik kwam 3-7 achter, toen 10-7 voor en toen weer 10-11 achter.

Na de wissel bleef het tot 14-14 gelijk opgaan, waarna hij vervolgens een geluksbal had en ik een pechballetje en ik de wedstrijd zo uit mijn handen zag glippen. Ik kon mezelf niet meer terugvechten, wat ik ook probeerde en hij speelde vanaf dat moment foutloos en won set 3 dus verdiend met 14-21. Heel erg balen dus en absoluut niet het resultaat waarmee ik hier wilde eindigen.

Lees de rest van dit artikel op de website van Erik Meijs.