Iggy Van Damme: Beste Badminton Vlaanderen

Jij het nieuws, wij een tikkie!

Hier is veel werk in gestoken, en het idee dat er is uitgekomen kan mij zeker bekoren. Maar ik heb toch -en ik zal allesbehalve alleen zijn- enkele opmerkingen.

Punten worden momenteel toegekend naar gelang de behaalde ronde op een toernooi. Een halve finale levert uiteraard meer punten op dan wanneer u in de eerste ronde sneuvelt. Probleem hier echter is dat walk-overs ook als overwinningen worden gezien. Zo kan u dus bijvoorbeeld in het geval u reekshoofd bent en toevallig twee walk-overs na elkaar voor uw neus krijgt een halve finale behalen zonder ook maar 1 set te hebben gewonnen. Andere spelers die, om deze halve finale te bereiken, mogelijkerwijs al 2 driesetters hebben gewonnen krijgen dan evenveel punten.

Het verkrijgen van punten bij walk-overs zou volgens mij moeten worden herzien. Heeft u een walk-over, dan is dit gewoon brute pech, in het oude systeem werden deze wedstrijden ook niet meegeteld voor het bijvoorbeeld behalen van 4 winstwedstrijden om van D naar C2 te kunnen stijgen. Ikzelf behaalde vorig jaar om en bij de 200 punten in enkel B2 op het toernooi van Beveren en Lokeren (2 maal eerste ronde walk-over, tweede ronde verloren). Puntentoekenning op basis van de ronde waarin u uiteindelijk sneuvelt lijkt mij daarom niet de juiste methode, tenzij u de gratis punten van walk-overs en reekshoofden afschaft?

In dubbel behaalde ik dit seizoen een paar keer kwartfinale en een paar keer halve finale B2. Toch werd ik op 1 mei B1, zonder ook maar één finale te hebben gespeeld, laat staan gewonnen.

Daarom ook zijn de puntenbarema's die nu ingesteld zijn (125, 350, 600,1075 en 2500) te laag en liggen ze gewoonweg te dicht bij elkaar. Ofwel moeten er minder punten worden toegekend op de toernooien en competities, ofwel moeten de barema's omhoog, bijvoorbeeld overal minstens de helft erbij (180, 525, 900, 1550, 3750).

Vroeger was het behalen van het A-klassement een uniek gegeven. De gelukkigen spraken toen over zijn of haar A-jaar en er werd reikhalzend uitgekeken naar de bekendmaking ervan. Vandaag de dag wordt je al A als je een paar keer in de buurt komt van een B1-finale, vroeger diende je er toch wel enkele winnend af te sluiten.

Daarbij zou het ook moeten 'verboden' worden aan pakweg top 30 spelers in eender welke discipline om zich twee klassementen lager in te schrijven. Zo voorkom je dat een Belgische topper twee reeksen lager de boel even gaat opkuisen. Ik kan hier wel enkele voorbeelden bij geven waar dit al gebeurd is. Er zullen uiteraard altijd voor- en tegenstanders zijn, mensen die het schitterend vinden dat ze zo snel vooruit gaan en hierdoor extra gemotiveerd zijn. Ik kan me voorstellen dat veel jeugdspelers het schitterend vinden om zo snel C2 te worden, maar voor ze het weten mogen ze al in de C1 aantreden en verliezen ze hun motivatie nog voor ze goed en wel hun toernooicarrière gestart zijn. Zij gaan het spelplezier verliezen omdat ze in veel te hoge reeksen dienen aan te treden. De kans dat ze dan tegen lotgenoten uitkomen is zeker groot, maar evengoed krijgen ze een paar toernooien op rij te maken met een veel te sterke tegenstand. Alhoewel die dan op hun buurt wel heel snel in de A-reeks zullen terechtkomen? Die 'unieke' A-reeks.

Vriendelijke groeten,
Iggy Van Damme