Waarom? Daarom!

Zo was er een stukje waarin een fan van onze sport Erik Meijs erop wilde wijzen dat hij in de tweede ronde (Hungarian International -red.) had verloren en hem er van beschuldigde positief te zijn. Hoe het is bedoeld weet ik niet en dat vind ik eigenlijk ook niet zo belangrijk, maar het is misschien wel leuk eens na te denken waarom Erik dit doet.

Hij stapt uit de nationale selectie waar alles voor hem is geregeld en er geen zorgen zijn. Je leeft anoniem. Jent er zeker (bijna zeker van) dat je wordt uitgezonden naar toernooien. Niemand is kritisch ten opzichte van wat je laat zien. Kortom, je bedje is gespreid.

Toch kiest hij ervoor om tegen mijn advies in (op dat moment) een ander pad te kiezen. Toen toen hij dat eenmaal had gedaan, hebben wij als trainers er ook nog eens op gewezen dat het eerste jaar heel erg moeilijk zou gaan worden.

Waarom is het moeilijk, zou je vragen. Het is toch een perfecte situatie? Wel, je moet elke dag zelf je training regelen. Je moet elke dag zelf het maximale uit je training en je trainers halen. Je moet een hal regelen. Je moet shuttles hebben en je hebt te maken met veel reistijd.

Dat zijn de praktische dingen en dan heb ik het nog niet over de vragen en opmerkingen die op je afkomen als speler. Ik verlang van de mensen die bij mij een trainersopleiding doen dat ze schrijven op internet en dat is ook iets wat ik van Erik verlang. Je moet durven uitspreken wat je wil gaan doen en hoe je dingen aanpak, want dat schept een verplichting. Ik denk dat je dat nodig heb om de top te kunnen halen. Kortom, je moet uit je beschermde omgeving komen en je kwetsbaar durven op te stellen.

Daarmee geef je ook de mogelijkheid aan idioten die altijd anoniem een mening willen geven over iets waar ze geen verstand van hebben. Ook dat zie ik als training. Als Erik zich ondanks zulke mensen gewoon zijn geloof in deze moeilijk weg blijft behouden, dan komt hij er altijd sterker uit. Je wordt niet beter van succes, je wordt beter van tegenslagen die je niet uit het veld hebben geslagen.

Ik heb afgelopen weekeind veel met de spelers uit Denemarken zitten praten en heb het met Rasmus Fladberg gehad over de wedstrijd van Erik tegen hem op de Dutch Open. Het eerste wat je hoort van deze spelers is dat ze zich verbazen over het feit dat Erik met zo'n spel in Nederland wil blijven. Kom naar Denemarken en ga met ons trainen, zeggen ze. Rasmus heeft gevraagd of Erik bij hem wil komen trainen, want hij was onder de indruk van zijn ' front court' spel en wilde weten hoe we daaraan werken.

Zelfs buiten onze landsgrenzen weten ze dat je niet in Nederland moet blijven als je goed wil worden en zien ze het alleen maar als een plus voor Erik dat hij niet in het nationale team zit. Het is zelfs zo dat hij veel makkelijker een trainingsstage in Denemarken krijgt als hij NIET in het nationale team zit. Dus deze maand vertrekt Erik naar Denemarken, daarom dus.

Ron Daniëls