Ik ben weer gaan trainen met de meeste trainers van mijn team en het was fijn om de draad weer op te pakken van de punten waar we gebleven waren voor de vakantie.
Naast gesprekken met een deel van de trainersstaf over mijn toekomst heb ik ook nog een gesprek gehad met de coördinator van het Olympisch Steunpunt Haaglanden over hoe het afgelopen jaar is gegaan. Ook al heb ik inmiddels geen officiële status meer, het steunpunt blijft mij gelukkig ook de komende jaren ondersteunen. Ook heb ik positieve gesprekken gevoerd met Peter Blommaert van Carlton en met BNL. Een overladen programma dus, met vele positieve resultaten.
Aan het einde van de week was het tijd voor het eerste toernooi van het seizoen, namelijk het laatste Master toernooi in Gorredijk.
Ik ging hier vrijdag al naar toe, zodat de reis uit mijn benen zou zijn. Na een leuke middag/avond in Heerenveen had ik de domme pech dat ik in mijn hotelkamer (die een schuine muur had) per ongeluk tegen een punt van de muur aan knalde met mijn onderrug. Dit deed behoorlijk zeer en zaterdagochtend op het toernooi had ik er al veel last van.
Ondanks dit besloot ik toch gewoon te spelen en dit ging best behoorlijk. De zaterdag won ik beide singles in 2 sets, maar was nog niet erg tevreden over het spel wat ik had neergezet. In de dubbel speelde ik voor het eerst met Jelle Kelderhuis om de Duinwijck-dubbel voor de competitie uit te proberen. De eerste dubbel was vrij makkelijk, maar we wisten dat we in de dubbel erna het zwaarder zouden krijgen. We waren niet in ons beste doen en verloren deze dan ook in 2 sets. Al met al toch niet ontevreden. Gelukkig hebben we in de competitie nog genoeg mogelijkheden om er aan te schaven.
Lees de rest van het verhaal op de website van Erik Meijs.
