Speelde tegen Erik Meijs. Mijn laatste confrontatie tegen hem was in 2009 tijdens de finale van het NJK. Hier moest ik het onderspit delven na een lang bevochte drie setter. Ook ditmaal was het niet anders.
Kom het grote sportcentrum van Almere binnen. Regel mijn spelerspas en probeer elk contact met mensen te vermijden. Loop achter de tribunes langs naar achteren en klim de tribune op. Ga ergens bovenaan zitten en kijk naar de wedstrijden die bezig zijn. Tot een half uur voor mijn partij begin ik met mijn warming up. Zet m'n spullen klaar, vul mijn bidon en zorg voor de goede mindset.
Om 12:10 sta ik samen met Erik in de tunnel, wachtend tot we worden opgeroepen. Ik spring nog een paar keer op en neer, neem een slok uit mijn Maxim bidon en daar gaan we.
Tijdens het inslaan voel ik me prima, speel wat clears, smashes en probeer te wennen aan de grote en hoge hal. De tos verlies ik, wat betekent dat Erik kiest voor serveren en waarbij ik de kant mag bepalen. Ik blijf staan aan de kant waar ik heb ingeslagen. De shuttles zijn prima en de baan ligt er goed bij. Erik begint met serveren wat betekent dat het oorlog is.
De eerste set win ik met 21-15. Ben zelf nog verre van tevreden over hoe ik beweeg, sla en speel. Maar als dit genoeg is om ook de tweede set te winnen dan ben ik tevreden. Elders neem ik mezelf wel voor om sneller te zijn op m'n benen. Heb namelijk zelden een goede prik smash gespeeld in de eerste set.
Lees het hele verhaal op de website van Jordy Hilbink.
Reacties 3
De aanhouder wint, daar zullen ze vast in het Deens ook wel een spreekwoord voor hebben.
Eén stapje terug en dadelijk twee stapjes vooruit!
Kop op Jordy! Niet bij de pakken neerzitten, de draad weer oppakken en er met vernieuwde krachten weer tegen aan.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.