Ja ik heb het over Ron Daniëls, mijn coach op het moment. Een artikel over hem persoonlijk.
Ron heeft een groot netwerk van vrienden en vijanden. Spelers waarmee hij werkt vinden hem een fantastische trainer en coach. Ik ken niet een speler die niet blij is om met hem samen te werken. Dit geldt helaas niet voor bijvoorbeeld bestuursleden, andere trainers en ouders. Sommigen vinden hem briljant. Anderen vinden hem een schreeuwlelijk. Gelukkig val ik onder de categorie speler en kan het dus heel goed met hem vinden.
Ik heb nu een lange tijd met Ron samengewerkt en weet dus goed wat voor man het is.
Allereerst is het een man die van aanpakken houdt. Als hij iets doet, doet hij het groot. "Je moet extreem durven denken" is een van de uitspraken die hij vaak doet. Neem bijvoorbeeld zijn badmintonkampen in de zomer. Het is een groot succes en al 'wereldberoemd' in Nederland. Hij wil van alles het beste hebben. Zo huurt hij de beste trainers in die de spelers wat bijleren. En hij vraagt er niet twee of drie. Nee hij vraagt zeven of acht goede trainers uit Nederland, Denemarken, Duitsland, Italië, enz. Zo krijg je kwaliteit in wat je doet. Dat is waar Ron altijd naar zoekt, kwaliteit.
Zo wil hij dat dus ook in de trainingen. Het gaat er niet om hoeveel je traint, maar om de kwaliteit van die training. Multi-shuttle-feeding: een van de favoriete onderdelen van zijn trainingen. Naast dat hij het leukt en zeer nuttig vindt, kan hij ook heel goed aangeven. Hoe lang doen we dat dan, wordt mij wel eens gevraagd. "Tot de kwaliteit weg is uit je slagen, voetenwerk en oefening. Daarna heeft het geen zin meer." Ik merk zelf dat ik nog wel verder kan gaan en mezelf nog verder kan pushen, maar dit heeft geen zin bij snelheidstraining. Als de snelheid weg is, dan is de kwaliteit weg en dus stop je dan.
Daarnaast heeft Ron een onweerstaanbaar gevoel om mensen te helpen. Dit zie je echter niet als je hem niet goed kent. Hij zal nooit iets doen om mensen te laten barsten of tegen te werken. Hij wil helpen. Dan wel spelers als individu, dan wel spelers in het algemeen.
Maar waarom kennen dan zoveel mensen hem als een klootzak? Als iemand die anderen persoonlijk aanvalt? Zo gebruikt hij de woorden die hij wil om uit te drukken wat voor mensen er bij de bond werken en hoe hij die het beste weg kan krijgen. Dit is toch niet helpen zou je zeggen... Jawel!
Hij geeft om het badminton in Nederland en de spelers in Nederland. Hij wil dat Nederland beter wordt in badminton. Hij wil de spelers in het algemeen en topspelers beter maken. En dat kan in zijn ogen niet op de manier waarop het nu gaat en dus zal het veranderen. Ron houdt van aanpakken dus hij schrijft beleidsplannen, technische artikelen en komt met ideeën over hoe het wel zou moeten. En als Ron iets in zijn hoofd heeft, zal het zo gaan en niet anders. Er is geen tussenweg of ruimte voor onderhandelingen. Een karaktereigenschap die nuttig is, maar waar ook moeilijk mee om te gaan is.
Een andere eigenschap die Ron bezit is een goed gevoel voor humor. Hij maakt grapjes aan de lopende band en vindt het eigenlijk het leukst als mensen zijn opmerkingen niet snappen of begrijpen.
Zijn kookkunsten zijn ook iets waarover geschreven moet worden. Naast badminton en muziek is koken zijn derde grote hobby. Hij maakt op Oro twee warme maaltijden per dag. Hij houdt ervan om te experimenteren met eten uit allerlei delen van de wereld. Zo heb ik al pompoensoep gegeten die was klaargemaakt in de pompoen zelf, at ik gisteren duif en is kachelvlees een van zijn specialiteiten. En laat ik nou ook van lekker eten houden. Zo vullen we elkaar mooi aan.
Nou, nu weten jullie hopelijk een beetje meer over Ron, wat hij doet en hoe hij is.
Reacties 6
Ik ben afgelopen zomer een week op Oro geweest met als doel mij als trainer verder te ontwikkelen. Ondanks dat ik daar half ziek rondliep heb ik veel geleerd, vooral om continu te reflecteren op mijn eigen handelen in gesprek met collega's. Behalve met de andere NL trainers heb ik daar veel onder begeleiding van 2 uitstekende Deense coaches kunnen werken en mooie gesprekken over badminton gevoerd. Ik snap best dat niet iedereen met Ron kan en wil samenwerken, maar hij is wel in staat om kwaliteit in de hal neer te zetten en ervoor te zorgen dat iedereen, speler en coach, zichzelf verder kan ontwikkelen.
Ik ben niet onder de indruk van dit bestuur veel te veel gemiste kansen en de meest gemiste kans is om iets te gaan doen met Daniels. Dom dom dom anders kan ik niet zeggen of anders kom je met iemand die beter is en hem zijn mond doet houden. Nog een jaar dan zijn we gelukkig weer van dit bestuur af.
Leon
Goed verhaal, juist het belichten van het willen helpen, vind ik heel markant en herkenbaar. Ik zou graag meer discussie willen kunnen geven aan hetgeen Ron op technisch en tactisch gebied beschrijft. Volgens mij is dat ook een van de basisregels van Ron, denk na en stel (eigen gedrag en kennis) ter discussie, om hier wijzer uit te komen. Ik ben geen speler, waar Ron blij om zal zijn, maar ik ben een trainer zoals Rene Sehr, die bij Ron en de trainers die hij heeft kunnen gebruiken , nieuwe impulsen voor mijn trainingen heb opgedaan. Dat lukte en lukt ook goed bij het VBO, maar als je verder wilt zonder netwerk binnen BNL, dan biedt Ron een goed platform.
Rien de Korte
Je slaat de spijker precies op de kop Leon. Zij die negatief over Ron spreken hebben of wat te vrezen of zijn bang voor de broodnodige verandering of kennen Ron niet.
Hoi Leon, ik kan het nog wel aanvullen, een bullebak, een praatjesmaker en hij ruikt soms ook, naar zweet...als hij weer eens een hele dag zijn "stinkende" best heeft gedaan. Ik snap niet dat er mensen zijn die met hem willen samenwerken. Mijn samenwerking is ook noodgedwongen. Ik mag die vent helemaal niet: doet nooit eens iets interessants, zorgt dat je geen stap verder komt in het badminton, heeft het hart op de verkeerde plaats, zegt allemaal onzinnige dingen. Als ik naar andere mensen luister dan voel ik me soms beschaamd om met hem om te gaan. De paar keer dat ik met jou gesproken heb, was ik ook al bang dat jij besmet zou worden met het Ron virus. En ja hoor, het is zover. Daniels heeft weer een slachtoffer gemaakt. weer zo'n eikel die badminton met hele andere ogen beziet.....
Lariekoek natuurlijk. Als ik Ron niet had ontmoet had ik nog steeds bezig geweest met badminton uit het stenen tijdperk. En jij waarschijnlijk ook. Ik zie vol verwondering dat er nog steeds spelers uit de nationale selectie zijn die constant lopen te sjaseeen of chasseen of hoe je het dan ook mag schrijven. En wat Ron ook inderdaad altijd schrijft, waarom hoor je nooit eens iets interessants van iemand buiten de kring van Ron??
Tja, welkom bij de club Leon. Ik hoop dat je heel veel mag opsteken van Ron en het dan later naar ons mag uitdragen. Ik voel me echt niet te groot om straks te bekennen dat ook jij mij weer een hoop zal kunnen bijbrengen.
Doe Ron de groeten!! Ik hoop je snel weer te spreken trouwens!
Grt
Rene
Mooi gezegd Leon, dit is ook de Ron die ik ken.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.