Zeer weinig mensen besteden aandacht aan de tijdsberekening en wetenschappelijke argumenten die er bij staan. Gewoon omdat het denken met zich meebrengt. Ga deze zomer nu eens aan de keukentafel zitten met een goed glas wijn en een notitieblok en schijf in een aantal rijtjes de volgende dingen op:
| 1. start seizoen | 2. competitieseizoen | 3. verbetering seizoen | |||
| What to do? | Why? | + points | - points | Time | Can it be better? |
Schrijf eerlijk voor jezelf op wat je zou doen als je er niet speciaal zoals nu voor was gaan zitten. Daarna schrijf je op waarom je dit zou gaan doen. Er zullen zonder meer + punten zijn. Zet deze op papier. Ga ook eens nadenken over de mogelijke - punten. (Let op het verschil tussen de + en -. Bij de plus kan je het zo opschrijven omdat je iets gaat doen wat je al lange tijd doet, terwijl je over de - moet gaan nadenken.) Hoe lang heb je nodig voordat deze training effect heeft en hoeveel tijd heb je daarvoor (het is waarschijnlijk een schok om op papier te zien dat je training in relatie tot de tijd bijna geen effect kan hebben)? Dan ga je nadenken over een aantal aspecten waardoor je - punten weg kan nemen en het kan inpassen in de tijd die je echt ter beschikking hebt.
Zo ben ik begonnen met het veranderen van trainingen. Alles wat ik wist en gedaan had in twijfel trekken, de training afzetten tegen het concept waarin je werkt zoals voorspelbaar badminton en tactiek in alle elementen terug laten komen. Het is heel lastig in het begin want je moet de automatisch piloot uit zetten en zelf gaan nadenken. Je komt voor de constatering te staan dat je helemaal geen concept hebt en dat je gewoon maar een training afdraait die jezelf goed uitkwam en niet noodzakelijk het beste was voor je spelers.
Het is zo'n gewoonte geworden om op deze manier over badminton te denken dat het een deel van mijn denken geworden en ik hoef het al lang niet meer op te schrijven. Als je er goed in bent geworden dan kan je het gewoon tijdens de training al veranderen.
De praktijk
Er zijn spelers die me tot waanzin hebben gedreven door hun enorme aantal fouten die ondanks de voortgang in het seizoen maar niet minder werden. Dit is het element van tijd waarover ik het had in het eerste gedeelte. Als de vastheid tijdens het seizoen al niet verbetert, hoe wil je het dan in hemelsnaam in een paar weken van de seizoensstart wel kunnen doen? Een aantal trainingen die je als alternatief kan gebruiken heb ik al beschreven in vorige stukken, maar er is een zeer effectieve manier die ik nog niet heb onthuld en deze is bij uitstek geschikt om zekerheid in je spel te krijgen en het past ook nog eens in het clubtrainers denken.
Je zet een speler op de achterlijn terwijl de andere speler de hele baan heeft. Je speelt een wedstrijd waar het gaat om de fouten voor de achterlijnspeler om het aangeven en voor de andere als wedstrijd zonder fouten. Maakt de aangever een fout, dan krijgt de tegenstander een punt en omgekeerd.
Deel twee van deze oefening: hetzelfde systeem maar nu heeft de aangever de mogelijkheid om ook punten te scoren in het nadeel van de andere speler. Deze moet nu dus harder gaan werken om de shuttle te halen zonder fouten te maken.
Het is aan jullie om mij te vertellen wat de volgende oefening zou kunnen zijn, want er zijn er natuurlijk nog een aantal die ik hierbij bedacht heb.
Reacties 7
Hoi Marcel, goed om te zien dat er oefenstof binnen komt op dit stukje´, het is veel leuker dan dat ik zelf oefeningen op schrijf van A tot Z. Er zitten weker dingen tussen die ik ook ga gebruiken bedankt.
Leuk om te lezen, vooral de wanhoop, van het aantal fouten die een speler maakt, Dat mag niet gebeuren.
Wij spelen al in de single op een half veld, en de dubbel een normaal veld achter de service lijn, dan zie je haast geen fouten, minimaal.
Terug gaan op de wanhoop, ik ben al een tijdje met trainen bezig met een aangever op de service lijn of op de achterlijn, met alleen de intentie op een drop of een clear door het midden. ik wil niet dat ze gaan zoeken naar de zijlijnen, dat mogen ze doen in de wedstrijd als ze de wedstrijd niet meer kunnen verliezen.
Het eerste deel van de training bestaat puur op het aangeven drop of clear zonder fouten, tweede deel van de training bestaat dat de speler bij een verkeerde drop of clear ook kan scoren middels een smash of drive, zowel de speler als de aangever.
Daarbij heb ik voor de trainingen de puntentelling verandert, ik laat ze tot de 42 spelen, scorende perfecte drop/clear (in het midden) is 4 punten, elke andere clear/drop/smash 1 punt. Uit langs de zijlijn -4 punten, Uit achterlijn -1 punt, drop voor de voorlijn -1 punt, tegen het net -2 punten.
De concentratie ligt, spelen door het midden (bij het AB dan), Wat op valt is dat een speler die achter staat, deze doelstelling gaat halen, deze gaat terug denken aan de eerdere oefening, en speelt louter en alleen een perfecte drop/clear.
De wanhoop verdwijnt en denk niet meer aan de weg naar Rome.
Hoi Christ, de achterlijn speler is enkel en alleen maar een aangever hij heeft geen veld, de speler moet gewoon alles naar de achterlijn terug brengen. Maar je kunt de aangever overal neer zetten het is afhángkelijk van waar je én probleem heb of waar je aan wil werken, in dit geval werkte ik aan het feit dat de speler veel te veel lob's zowel achter als op de zijlijn uit speelde. Zo als je al ziet zijn er heel wat reacties die met alternatieven komen op deze oefening, waar het mij vooral om te doen was is dat je gaat nadenken over trainingen die gewoon niet effectief zijn en dus verloren tijd in de hal.
Herkenbaar dat er spelers zijn die zoveel onnodige fouten maken dat ze je tot waanzin drijven. Het is mijn ervaring dat de oorzaak meestal mentaal is. De genoemde oefeningen zullen zeker bijdragen tot slagvastheid maar in de wedstrijden zal het mentale aspect vaak weer de kop opsteken.
In plaats van dat de aangever in het achterveld staat, kan je deze ook in het voorveld zetten. Het doel is dan om de uitvoerder na een netrally te overspelen, zodat deze pull bhs of fhs moet slaan. Nu kan je twee extra velden maken: voor de netdrops en de pulls. Netdrops: extra lijn tussen het net en de service lijn, dan is het vak voor de netdrop van het net tot aan de extra getrokken lijn. Pull bhs en fhs: extra lijn tussen service lijn en eerste achterste lijn, dan is het vak voor de pull bhs en fhs vanaf de servicelijn tot aan de extra getrokken lijn.
Extra idee is dat je een lijntje spant boven het net, zodat de uitvoerder de pull bhs en fhs tussen de het net en de lijn slaat. Dus dat je de uitvoerder dwingt om strakke pull bhs en fhs te slaan. Immers, te hoge pull bhs of fhs worden in een wedstrijd door de tegenstander afgestraft met een smash.
Ik gebruik een vervolg hierop om een aantal andere dingen erbij te gaan betrekken:
- vertragen als je in een verkeerde positie zit.
- doorzetten van een aanval.
Het principe is hetzelfde, je zet circa twee meter voor de achterlijn een extra lijn. Achter deze lijn is het veld van de "aangever". De "werker" heeft het hele veld. De namen staan tussen "" omdat ze allebei trainen.
Variant:
de aangever heeft geen smash en zal dus goed het hele veld moeten gebruiken om zijn punten op te bouwen, beweging creeeren en proberen toch zoveel druk te zetten dat hij/zij altijd het initiatief houdt. Zodra de aangever ook maar een beetje lui wordt, of verkeerde risico's neemt (slagen gaat proberen), volgen er fouten. Om de werker te stimuleren ga je zorgen dat een gescoord punt +3 wordt in de score. Mocht de "werker" er dus inslagen met potitioneel badminton, tactiek of gebruik makende van een verkeerde slag van de "aangever" om een smash te slaan, dan zal de verdediging hierop altijd kort en ietwat vlak zijn (de "aangever" staat immers achterin). Hij/zijn kan dus goed doorlopen en zich op het net gooien, de versnelling doorzetten. Hierbij zul je na een aantal pogingen gaan aangeven dat de "werker" goed moet kijken of de "aangever" snel hersteld van de uitvalspas in de verdeding. Zo ja, dan speel je weer die hoek in. Zo niet dan ga je de andere kant in met je mogelijke afmaakslag of aanval.
De "werker" zal zodra deze in een vervelende positie zit in het voorveld moeten gaan werken met erg hoge lifts op de achterlijn, om tijd te winnen, positie te vinden, geen Unforced te riskerendoor een moeilijke vlakke lift vanaf 10 cm boven de vloer te spelen.
Je kunt in de tweede variant bijvoorbeeld de aangever na 5 slagen 1 smash geven, zorgen dat deze slag scorend wordt, dus hij/zijn moet in de eerste 5 (afhankelijk van niveau) goed opbouwen zonder onnodig te riskeren, en zorgen dat hij kan anticiperen op hetgeen komt.
Er zijn nog verschillende varianten hierop die ik gebruik, maar het zou mooi zijn als iemand anders met zijn/haar oplossingen komt.
"Je zet een speler op de achterlijn terwijl de andere speler de hele baan heeft. Je speelt een wedstrijd waar het gaat om de fouten voor de achterlijnspeler om het aangeven en voor de andere als wedstrijd zonder fouten. Maakt de aangever een fout, dan krijgt de tegenstander een punt en omgekeerd."
Ron, kan je bovenstaande iets meer toelichten: ik begrijp niet goed wat de achterlijnspeler 'mag' of wat zijn 'veld' is.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.