Wij, Paul v/d Haak en Remco Bouts (beiden TFS), zullen aan de hand van de thema's imago, belangstelling en eerlijkheid uitleggen waarom de eredivisie als middel kan dienen om badminton weer op de kaart te krijgen.
Thema 1: Imago
Badminton is een sport voor iedereen: topsporters en recreanten. We moeten af van dat minderwaardigheidscomplex. Badminton is geen campingsport!
Hoe vertellen we dat aan sportminnend Nederland? Op zondag 9 november was er een manifestatie in Utrecht genaamd 'Andere Spelen'. Hier werden andere sporten getoond. Sporten die wat minder bekend zijn, maar hartstikke leuk om te doen. Waarom heeft de bond hier niet op ingehaakt?
Wat betreft de competitie zijn er ook mogelijkheden. Denk aan: promotie /degradatie breder maken, geen incidentele spelers en speelsters inzetten, werken vanuit de eigen jeugdopleiding. Natuurlijk kan dit in het begin een verlies in kwaliteit betekenen, maar op termijn kan dat zich stabiliseren tot een leuk niveau waar we allemaal van kunnen genieten. Binnen TFS heeft het aantrekken van bijvoorbeeld buitenlandse spelers niet de voorkeur, omdat zij over het algemeen een korte houdbaarheidsdatum hebben en niet een echt gevoel hebben bij de vereniging. Dat andere clubs hier wel voor kiezen, moet ook mogelijk zijn.
Thema 2: Belangstelling
Qua algemene belangstelling is er veel verbetering mogelijk. Elke vereniging heeft zijn (on)mogelijkheden en zal daar keuzes in moeten maken. Ook wij bij The Flying Shuttle in Barendrecht kennen zo onze beperkingen. De kritiek die wij soms krijgen, laten we even voor een ieder: maar kijk naar je eigen situatie. Wij zien ook andere verenigingen die meer status en historie hebben dan TFS, maar die ook een zeer geringe belangstelling kennen. Er is dus hoop werk te verzetten. Begin binnen je eigen vereninging! Hoeveel jeugd en recreanten zie je bij de wedstrijden? Dit moet makkelijk beter kunnen. Inzet en creatieve gedachten zijn hiervoor nodig.
Meer belangstelling genereren door het aantal clubs te verminderen in de eredivisie lijkt ons onverstandig. Van 10 naar 8 gaan is naar onze mening de omgedraaide wereld om een landelijke dekking te krijgen. Een van de argumenten om naar 10 teams te gaan was om meer kans te maken op een landelijke dekking. Dat dat nog niet gelukt is is een kwestie van tijd. Overigens zijn er meer mogelijkheden om de competitie interessanter te maken, zoals Henk Staat benoemd: misschien hebben we wel 12 verenigingen nodig?
Qua mediabelangstelling is de ervaring dat het niet makkelijk is om badminton in de aandacht te brengen. Voetbalverslagen en foto's van verenigingen die slechts regionaal spelen worden gepubliceerd. De aandacht voor onze sport is gering. Uitslagen op teletekst en een paar websites bereiken het grote publiek niet. Een aantal verenigingen heeft goede contacten met de regionale media, maar om landelijk mee te spelen moet de bond inspringen. Het lijkt ons handig om een vooraanstaande sportjournalist aan te trekken die de badmintonsport goed in de markt weet te zetten. Hij bezit hopelijk een netwerk om makkelijk een aantal doelen die de bond bijvoorbeeld in 'A Clear Future' heeft geformuleerd.
Thema 3: Eerlijkheid
De vraag blijft natuurlijk: Wat is eerlijk? Is het eerlijk dat de een meer geld heeft dan de ander? Is het eerlijk dat er clubs meespelen om de titel en andere clubs niet. Natuurlijk is dat eerlijk. Alleen moet voor iedereen wel ongeveer dezelfde regels gelden.
Het aantal partijen bijvoorbeeld. Dit zou in onze optiek zo moeten blijven, want op deze manier geeft het meer kansen voor doorstroming van onze jeugd. Een tweede herensingle is een mooie opstap voor Joran Kweekel momenteel. De competitie moet niet gedomineerd worden door enkele toppers die worden ingevlogen, zodat die een team in beslissende wedstrijden kampioen kan maken.
Het zou bijvoorbeelder spannender zijn om de ranking af te schaffen: dit kan verrassende momenten opleveren.
Toppers zullen zich altijd aandienen. Is het eerlijk dat die bij één club spelen? Misschien juist wel, want dan doet deze club iets heel goed. Toppers zullen zich altijd aandienen en dat is goed. Daar werk je naartoe. De realiteit blijft wel dat spelers die talent en ambitie hebben altijd hun eigen plan zullen trekken. Dat moeten we ook juist goed vinden! Zij moeten zich kunnen ontwikkelen in het buitenland. Die hou je toch niet: zeker niet als geld een belangrijke rol speelt. Ze vertrekken en geven onze jeugd weer kansen! Elke bedreiging kan ook opgevat worden als een kans.
Moraal van het verhaal
Als clubs binnen het badminton moeten we er allemaal achterstaan dat de eredivisie de competitie is waar de focus op moet liggen: dat is het paradepaardje. Door het imago te verbeteren, de belangstelling te vergroten en de eerlijkheid te stimuleren kan dit. Wij, de clubs, moeten deze competitie samen belangrijk maken! De bond kan een faciliterende rol hierin hebben, maar we moeten niet allemaal naar de bond kijken. Doe zelf eens wat!
Onze advies: binnenkort uitgangspunten formuleren! Henk Staats heeft laatst een goede aanzet gegeven, maar hier vinden vast meer clubs iets van. We moeten uitgangspunten formuleren waar alle (ere- en eerstedivisie-) verenigingen zich in kunnen vinden en zo moeten we bouwen een aan heldere toekomst. Het bondsbestuur doet haar best, maar dat zijn ook maar mensen.
Paul van den Haak (teammanager)
Remco Bouts (Voorzitter)
TFS Barendrecht
Reacties 8
Guus heb je niet goed, in Amersfoort passen wij ons niet aan aan de middelmaat , we willen in de Erdivisie en in de jeugdopleidingen top zijn!!!
Wij in Amersfoort wilden zo'n 20 jaar geleden na de fusie(KBVA -ABCA) naar de top in het badminton, we hadden de middelen en de club er voor. We hebben gekozen voor een beleid dat andersom was zoals je beschrijft. We trokken al spelers aan in de toenmalige overgangsklasse met het doel om naar de Eredivisie te promoveren. Na twee jaar lukte dat, tegelijker tijd starten we p de jeugdopleiding op o.l.v. van Uun Santosa verzamelden we jeugd uit de regio om die voor de top op te leiden. Wat later uitgroeide tot een topacademie van Nederland.
We promoveerden en trokken spelers aan uit binnen en buitenland, Wat dacht je van de wedstrijden tussen de wereldtoppers Yao jie en Mia Audina en de toppers als Gayle Emms e.d. Hans Briand van studio sport stond s'middags al voor de deur en de tribunes zaten vol. Langzaamaan kwamen onze eigen toppers aan bod Eefje Muskens,Jelle Maas,Vincent de Vries.Gayle Mahulette,Kirsten van der Valk en de nieuwe generatie als Robin Tabeling, Ruben en Debora jille, Romy de Laak enz. We pasten ze naadloos in tussen de weer teruggekomen Nationaal Kampioen Eric Pang, zijn vrouw Yao Jie is ook weer te zien in de Eredivisie en ook nichtje Stella Li gaven wij het podium van de Eredivisie.
Wij kiezen voor een topsportbeleid wat inhoud een topteam in de Eredivisie waarin wij onze eigen opgeleide jeugdspelers in passen. In ons 2e en 3e team spelen de aankomende talenten en als we ze nodig hebben in de Eredivisie zijn ze er klaar voor en komen zij in een team wat toppers bevat en wat voor hun een zeer goede leerschool is voor hun verdere topsport carrière. Helaas heeft het clusterplan van BNL voor de opleidingen een negatief resultaat in de opleiding van talenten.
Wij zijn ook niet van plan om onze zienswijze te veranderen en zoals een aantal Eredivisie verenigingen op amateuristische wijze spelen in de Eredivisie welke zou moeten zijn het paradepaardje van Badminton Nederland. Daarnaast steken wij zeer veel energie in de opleiding van onze talenten samen met onze badminton Academie komen er weer nieuwe talenten welke de Eredivisie plaatsen van de andere toppers, welke naar hogere competitie verdwijnen, op te vullen. Daarnaast maken wij afspraken met toppers dat zij na een internationale carrière weer op het oude nest land zoals nu Eric Pang en Yao Jie. Wij zijn zuinig op onze ex topspelers zij blijven ook bijna altijd betrokken bij onze club.
Je vergeet een factor van belang. De door de club opgeleide speler die naar het zo 'goed betalende' Duitsland vertrekt waarna de club weer met lege handen staat. Wat kan je dan nog als club die wil blijven presteren? dan kan je niet anders dan elders een goede speler halen.
Helemaal met Guus eens hier.
Ik heb het al een maand terug hier geschreven: iedere club heeft X te besteden, je kunt dit echter maar een keer uitgeven, beter dat je investeert in je club, je opleiding, je continue toekomst en niet je incidentele toekomst. Iedere euro die naar buitenlandse sub toppers gaat is een euro minder voor onze opleiding, en we zijn t er allemaal wel over eens dat t niet overhoudt wat middelen betreft. Als de provincie net als in frankrijk zo'n 70-80.000 euro per jaar, plus hal, plus betaalde coach zou schuiven, dan wordt t een ander verhaal.
Discussie blijft altijd bestaan over de buitenlandse spelers en het verhuizen (tegen betaling) van spelers naar een andere club. Zelfs mijn club Duinwijck vliegt af en toe buitenlandse spelers in. Dat verfoei ik. Waar besteed je als club je geld aan? Heb me groen en geel geërgerd aan een club als Amersfoort die toen ze de Eredivisie inkwamen hun hele 1e team op de keien zette (m.u.v. Marcop Balvers als ik me goed herinner) en de zak met geld trokken om toppers aan te kopen. Speel en train je je te pletter om te promoveren en kun je opzouten! Wat stel je als club dan voor? Dan word je kampioen van NL met gekochte spelers. Ben je dan een topclub of een club met geld? Het is natuurlijk veel makkelijker om goede spelers te kopen dan het geld te investeren in je trainingen om zelf spelers op te leiden. Gevolg laat zich raden. Binding van de club met het 1e team verdwijnt. Een paar spelers vullen hun zakken en vertrekken ijlings weer na de wedstrijd naar Schiphol. Heb je als topclub ook een taak om trainingen en faciliteiten op topniveau te bieden aan je spelers? Ik denk het wel. Duinwijck heeft in een ver verleden door deze faciliteiten te bieden spelers lang kunnen vasthouden. Spelers die inzagen dat trainingsfaciliteiten belangrijker waren dan een zak geld. Maar ja iedereen heeft zijn prijs. De bedragen werden zo hoog dat ook zij zwichtten.
O ja, afschaffing van de ranking, het in volgorde van sterkte spelen. NOOIT DOEN. Is altijd in het nadeel van de sterkere club. Ik heb het meegemaakt. Had wel mazzel omdat ik tweede HD en GD speelde en ik een lekkere pot speelde. Maar Rob(Ridder) kon bij wijze van spreken met links nog winnen. De dubbels en de mixen worden (eerlijk) verdeeld. Beide (veeg)partijen zijn niet om aan te zien. Gevolg, nog minder publiek dan dat er al niet zit. Komt het niveau niet ten goede. En niet aankomen dat het een tactisch spelletje is. Het is gewoon gokken. "Draaien zij ze ook om of niet?" Hup, vechten voor wat je waard bent met open vizier, geen verstoppertje spelen. En als je degradeert, jammer dan uithuilen en opnieuw beginnen.
Ben het zeer met je eens Wim!
In zijn algemeenheid geldt, dat als je het verleden niet
kent, je de toekomst niet in kan. Maar beste Wim, het punt is dat we het
verleden van de eredivisie, die jij zo aanhangt, juist wel kennen, en dat was
een waardeloze eredivisie. Dat kan dus nooit de toekomst meer zijn, of we doen
onszelf definitief de das om.
Andere Spelen was niet op inschrijving, maar op uitnodiging van verzekeraar ASR. Die hadden daar hele gerichte ideeen over.
Geen nieuws onder de zon in dit verhaal, Eredivisie badminton is topbadminton wedstrijden moeten kort snel en op topniveau zijn. Tevens dient de entourage van de wedstrijden ook op topniveau zijn. Dus programma aanpassen aan int. Kalender, minder teams en minder partijen, hierdoor wordt de 1e divisie sterker en kan er op topniveau ingestroomd worden in de Eredivisie. Het moet een strijd zijn om in de Eredivisie te mogen spelen, de eredivisie moet niet gebruikt worden als opleidings instituut voor de buitenlandse clubs, er zou een vergoeding moeten komen voor clubs als spelers verhuizen naar een andere club. Een soort opleidingsvergoeding . Maar eerst dien de clubs en BNL op een lijn te komen!
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.