Niet zo zeer omdat Rutte en Samson hebben gewonnen tijdens de verkiezingen. Maar meer omdat ik afgelopen maandag geblesseerd ben geraakt tijdens de training. Een knullig druppeltje zweet was de boosdoener, waardoor ik uitgleed en mijn rechter enkel een smak maakte.
Met België in het verschiet, was dit geen goed moment om geblesseerd te raken. Maar helaas heb je zulke momenten nooit voor het uitkiezen. Uiteindelijk ben ik toch maar afgereisd naar Leuven, om te kijken of het mogelijk was om te spelen. Met een ingetapte enkel en een goede warming up ging ik de baan op. Eerlijk gezegd voelde de enkel best goed en had ik geen pijn bij het inslaan.
Dit in tegenstelling tot de paar dagen ervoor, toen ik niet eens kon trainen. Maar vanaf de eerste rally, kwam ik erachter dat je voor het spelletje badminton ook uithoudingsvermogen nodig hebt. Vanaf de start lag mijn hartslag al boven de 220 en waren mijn beide benen zo verzuurd dat het leek alsof ik 100 kilo zwaarder was geworden. Ik kan een lange evaluatie schrijven over de wedstrijd, maar de conclusie is dat ik niet fit was voor dit toernooi. En dus gelijk in de eerste ronde van de kwalificatie eruit knikkerde.
Lees de rest van het verhaal op de website van Jordy Hilbink.
