Alle taken in en rondom de training worden vertraagd en duren bijna twee keer zo lang omdat spelers letterlijk de hele tijd een mobieltje in hun hand hebben of er op kijken. Ik heb natuurlijk belangstelling voor waar ze het over hebben en wat ze doen op zo'n mobieltje. Als ik het een punt moet geven op een intelligentie schaal van 1 tot 10, dan komen de meeste onderwerpen niet hoger dan een 3 of 4. Is dat belangrijk? Nee, dat denk ik niet. Ik heb 15 jaar lang tomaten geplukt om mijn geld te verdienen en ik zal de laatste zijn om te zeggen dat je daar slim voor moet zijn. Maar lees het laatste nog een keer in mijn verklaring: geld verdienen.
Het nut van de hele dag je mobieltje in je hand hebben is dat je GEEN geld verdient, niet beter wordt op school en al helemaal niet in je sport.
Als jullie deze site volgen dan hebben jullie kunnen lezen dat ik het mobieltje van de drie meiden hier op Oro in beslag had genomen en voor 24 uur in mijn kluis had gestopt. Het viel niet mee voor de meisjes maar het had ook een zeer positief gevolg... Ineens bleek dat ze konden praten en niet alledrie op de bank zaten te kijken naar hun telefoontje. Ineens zagen ze dat ze met zijn drietjes op een bank zaten en dat het ongeveer hetzelfde is als praten over je telefoon maar dan in het echt.
Een van de meiden hier komt gemiddeld op 5 uur per dag met haar mobiel in haar hand. Waar halen ze de tijd vandaan, want normaal is de dag vrij goed ingedeeld en van het moment dat je opstaat is er een plan. Hoe is het mogelijk dat je elke dag 5 uur vrij kan maken voor iets wat je NIET heb gepland? Dus ik vraag haar of ze de volgende dag even 5 uur vrij kan maken voor een alternatief programma. Het antwoord zal je niet verbazen. "Sorry, maar daar heb ik geen tijd voor. Als je zoiets wil, dan zal je het me een paar dagen van te voor moeten vragen." Dit antwoord is totaal belachelijk. Elke dag maakt ze 5 uur vrij om iets te doen wat NIETS oplevert anders dan tijdverspilling.
Als ik je een voorstel zou maken dat er als volgt uit zou zien wat zou je dan zeggen? Mijn voorstel is dat je een jaar lang elke dag 5 uur van je tijd geeft. Je verdient er niets mee, leert er niets van, het helpt je niet met je toekomst, het staat een topsport loopbaan in de weg, het zorgt ervoor dat je je huiswerk niet kan maken, dat je weinig of geen contact heb met de personen die het dichtst bij je staan en het weerhoudt je van directe contacten.
Heb je daar zin in? Wat zou je dan zeggen? Ik denk dat je antwoord een vraag zou zijn en die vraag is of ik wel goed bij mijn hoofd ben.
Mijn antwoord zou zijn: ja, ik wel.
Reacties 3
Hallo Ron,
Zo herkenbaar en niet enkel voor topsporters. Als ik in maart op bezoek kom in Oro, breng ik die van mijn zonen mee dan kan je ze een week in je kluis opsluiten. Kunnen ze weer eens normaal communiceren met de mama als ik op reis ben... :)
Ik denk trouwens dat bijna alle ouders van opgroeiende kinderen er last van hebben, bouw dus maar een heel grote kluis :)
Tot binnenkort!
Hoi Henri, Ik heb er geen moeite mee maar het is meer het aangeven van belangen en nog veel meer de bewustwording van wat je aan het doen ben. Ook ik heb gezien wat en hoe ze omgaan met mobieltjes in Azië, keihard en als er iemand was waarvan de telefoon af ging op de training dan nam ik die in beslag. Een van de beste dubbel speelsters in Vietnam had haar mobieltje aan staan tijdens de training, ze was al wat ouder en dacht meer te kunnen doen op mijn training dan de jonge spelers. Haar telefoon ging af, ze stopte haar spel nam hem op. Ik stopte de hele hal en liet iedereen mee luisteren (in doodse stilte) dat gesprek was snel over en het is NOOIT meer gebeurd.
Als ik samen ben met jou en we hebben een goed glas wijn op tafel staan, dan is het eerste wat ik doe mijn telefoon uit zetten want er is niemand die op dat moment meer belangrijk is als mijn gesprekspartner. Ik heb geen behoefte aan regels op dit gebied want het zal een selectie onderwerp worden, je neemt een groep spelers mee voor een weekend en je kijkt naar het gebruik van hun mobieltje of computer, je verkrijgt daardoor een omgekeerde lijst. Iemand die zijn mobiel de hele tijd gebruikt wordt geen topper, heeft waarschijnlijk wel meer talent maar gaat het niet halen.
Het ergste wat ik OOIT heb gezien was een coach (helaas in Nederland) die onder een wedstrijd achter de baan met zijn mobiel in de hand bezig was, dan ben je voor de sport verloren is mijn mening. Je heb alle respect voor je speler op de schroothoop gegooid en ben je beroep niet waardig. De volgende keer dat ik dit ziet hoop ik er een foto van te kunnen maken, die gaat op het Internet als slecht voorbeeld.
Hoe gaan andere coaches hier mee om? Wat doet de bondscoach op dit gebied? Leuk om te horen en weer eens wat anders als een reis verslag.
haha....heel herkenbaar. Hier in Italie is het net een soort ziekte soms...al wordt je van het met elkaar praten soms ook niet heel veel beter :)
We leven meer voor het comuniceren met anderen dan met onszelf (dat is moeilijker namelijk)...en daar halen we dan vaak weer vele dingen uit als bevestiging, vermaak, eigenwaarde, meningen (beter kopieren dan zelf bedenken :) ) enzovoorts.
Het is de tand des tijds helaas zou ik zeggen, en waarschijnlijk betekend dit dat ik oud aan het worden ben.
wat betreft aziaten: dat zijn de ergste die ik ken normaal gesproken met telefoons, vandaar dat Rexy Mainaky ook een flink regime heeft ingevoerd in Indonesie sinds zijn aanstelling: sociale media in de ban, beperkt telefoongebruik, vaste tijden etc. Het leverde ze wel twee wereldtitels op dit jaar..... :)
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.