Gayle Mahulette photoblogt over Polish International

Jij het nieuws, wij een tikkie!

In the middle of nowhere... Geen supermarkt, of winkeltjes of iets. Er stond alleen een restaurantje naast het hotel, wat wel fijn was anders moest ik elke dag ergens anders gaan eten.

Vrijdag begon het hoofdtoernooi en speelde ik mijn eerste partij die dag, namelijk de mix... Mijn partner komt uit Kroatië en die ochtend ontmoette ik hem voor het eerst. Ik wist dus niet zo goed wat ik van onze mix moest verwachten. Ik hoopte in ieder geval dat ik nog een beetje kon mixen, aangezien ik denk ik al meer dan een half jaar geen mix meer heb gespeeld met iemand. Daarbij kwam kijken dat hij een linkspoot is, waardoor je toch een ander spel speelt en andere posities moet nemen op de baan. Tijdens de wedstrijd moest ik wel weer wennen aan het mixspel. En vooral bij zijn service (vanuit het linker vak) waar ik telkens uit automatisme ook in dat vak ging staan, terwijl ik aan zijn rechterkant moest staan. Een beetje lastig uit te leggen, maar ik denk dat de badmintonkenners wel snappen wat ik bedoel ;). We wonnen de eerste wedstrijd van Polen en raakten een beetje aan elkaar gewend. Onze 2e wedstrijd speelden we tegen Duitsland. Onze tegenstanders speelden ook nog niet zo lang met elkaar. Hij was een singelaar, maar door blessures is hij gaan focussen op de mix. Bij hun liep het niet echt soepeltjes en konden wij steeds beter in ons spel komen.

Onze kwartfinale op zaterdag speelden we tegen de als eerste geplaatste Maleisiërs. In de eerste set ging de stand telkens gelijk op, het werd 18-21 voor onze tegenstanders. Maar ik had echt het gevoel dat ze niet zo sterk waren als dat je van hun plaatsing zou verwachten. In de tweede set probeerden we er een derde uit te slepen, maar we maakten teveel fouten en konden niet meer mee komen, 18-21/15-21. Uiteindelijk hadden de Maleisiërs wel de finale gehaald, dus ze waren toch wel beter dan hoe ze tegen ons hadden gespeeld.

Lees de rest van dit artikel op de website van Gayle Mahulette.